Anthropic روز پنجشنبه برنامه تأیید علوم زندگی را اعلام کرد، یک سیستم دسترسی لایهبندیشده جدید که به متخصصان علوم زیستی تأیید شده دسترسی به مدلهای Claude خود را با پادمانهایی میدهد که عمداً برای کارهای مرتبط با زیستشناسی راحتتر از آنچه کاربران معمولی دریافت میکنند، دسترسی دارند.
این برنامه که به عنوان LSVP شناخته می شود، پس از یک مرحله دسترسی اولیه که در آن شرکت می گوید قبلاً ده ها سازمان را وارد کرده است، برنامه های کاربردی را برای جامعه گسترده تر علوم زیستی باز می کند. ابتدا برای تیمها و موسسات بهصورت بتا راهاندازی میشود، با برنامهریزی دسترسی برای مشترکین Pro و Max به مرور زمان. For more context on this story, see our ongoing AI trends.
برنامه واقعاً چه چیزی را باز می کند
مشکل اصلی که LSVP به آن می پردازد، مشکلی آشنا برای آزمایشگاه های هوش مصنوعی با مشتریان مجاور زیست شناسی است: مدل های عمومی موجود Anthropic - خط افسانه این شرکت - بسیاری از درخواست های علوم زیستی را به طور کامل مسدود می کند، زیرا همان دانشی که به محقق سرطان کمک می کند تا یک آزمایش را طراحی کند، در اصل می تواند به شخصی کمک کند چیزی خطرناک را مهندسی کند.
طبق LSVP، تیمهای تأیید شده به مدلهای Mythos، Opus و Sonnet Anthropic با «طبقهبندیکنندههای تصفیهشدهای که نسبت به مدلهای عموماً در دسترس ما برای کارهای علمی آسانتر هستند، دسترسی پیدا میکنند». هدف این است که کارهایی را فعال کنیم که در حال حاضر در مدلهای کلی مسدود شدهاند: کشف دارو، زیستشناسی تحقیقاتی، توسعه بالینی، و جریانهای کاری تولید، از علوم پایه و تحقیق و توسعه گرفته تا زنجیره تامین، تضمین کیفیت، امور نظارتی و حتی سختکوشی سرمایهگذاری.
در عمل، این بدان معناست که تیم تحقیقاتی یک شرکت داروسازی میتواند از کلود برای استدلال از طریق طراحی سنجش یا جریانهای کاری بهینهسازی مولکول بدون خاموش کردن طبقهبندیکنندههای ایمنی تنظیمشده برای عموم استفاده کند - وظایفی که شرکت به صراحت میگوید امروزه برای کاربران عادی مسدود شده است.
دو سطح دسترسی، دو سطح بررسی
این برنامه بر اساس دو نوع کمک مالی با قوانین مادی متفاوت ساخته شده است.
کمک هزینه استفاده استاندارد بیشتر کارهای علوم زیستی را پوشش می دهد. آنها برای کل تیمها صادر میشوند، سالانه تمدید میشوند و امروز برای Mythos 5.1، Opus 5 و Sonnet 5 بهعلاوه مدلهای آینده در زمان راهاندازی اعمال میشوند. این ضمانتهای ایمنی مرتبط با زیستشناسی را کاهش میدهد و در عین حال بقیه زیرساختهای ایمنی آنتروپیک را دست نخورده نگه میدارد. به گفته آنتروپیک، انتظار میرود استفاده استاندارد اکثر نیازهای دسترسی را پوشش دهد - حجم کاری روزانه در آزمایشگاههای دانشگاهی، استارتآپها و شرکتهای بزرگ داروسازی. کمک هزینه های استفاده پرخطر ردیف بحث برانگیزتر است. طراحی شده برای تیمهایی که کارشان مناطق مسدود شده را حتی تحت استفاده استاندارد لمس میکند - Anthropic مثالی را ارائه میکند که نشان میدهد چگونه یک خانواده خاص از ناقلهای ویروسی توسط مسیرهای ایمنی انسان شناسایی میشوند - این کمکها "همه حفاظتهایی را که درخواستهای علوم زیستی را مسدود میکنند حذف میکنند." آنها به جای یک تیم کامل به یک پروژه تحقیقاتی متصل می شوند و باید هر شش ماه یکبار تمدید شوند.کمک هزینه های پرخطر برای Opus 5 و Sonnet 5 در زمان راه اندازی در دسترس هستند. کمک های مالی برای کلود میتوس، تواناترین مدل این شرکت، به «مجموعه کوچکی از نهادها با بررسی اضافی» محدود می شود، در حالی که آنتروپیک با دولت ایالات متحده برای گسترش در دسترس بودن کار می کند - تصدیق این که مدل مرزی در کلاس ریسک متفاوتی قرار دارد.
چگونه تأیید کار می کند
بر اساس این اطلاعیه، هر متقاضی یک فرآیند تأیید را طی می کند که شامل بررسی اعتبار تحقیقات، استانداردهای امنیتی و نظارت بر تحقیقات اخلاقی قبل از صدور هرگونه کمک هزینه است. این امر به جای مدل، بار اثبات را بر دوش مؤسسات میگذارد: جایگاه تیم تأیید شده، وضعیت امنیتی و ساختارهای نظارتی، درخواستهای آن را تضمین میکند، نه اینکه صرفاً به طبقهبندیکنندههایی تکیه کند که به قصد از روی متن یک درخواست حدس میزنند.
تیمهای تأیید شده میتوانند از کمکهای مالی خود در سطوح محصول Anthropic، از جمله Claude Science، Claude.ai، Claude Code و API استفاده کنند.
آنچه در قفل می ماند
سست شدن به زیست شناسی اختصاص دارد. Anthropic خاطرنشان می کند که تمام حفاظت های دیگر - به ویژه طبقه بندی کننده های سایبری - تحت کمک های LSVP باقی می مانند. یک آزمایشگاه سرطان تأیید شده در انجام وظایف امنیتی تهاجمی دست آزادتر نمیکند، و کمک هزینه استفاده پرخطر برای مطالعه ناقل ویروسی به دسترسی مرزی عمومی تبدیل نمیشود.
چرا مهم است
این اعلامیه در میانه یک بحث فزاینده درباره نقش هوش مصنوعی در زیست شناسی قرار می گیرد. مطالعات اخیر نشان میدهد که مدلهای هوش مصنوعی میتوانند ژنومهای ویروسی زنده را طراحی کنند - از جمله کارهایی که در اوایل سال جاری در Science منتشر شد - بررسی دقیق این موضوع را تشدید کرده است که آزمایشگاهها دقیقاً چه مقدار از قابلیتهای بیولوژیکی را باید در معرض دید قرار دهند و در معرض چه کسانی قرار دهند. منتقدان استدلال می کنند که هر سهل انگاری یک قمار است. محققان مخالفت میکنند که طبقهبندیکنندههای بیش از حد محدودکننده کار پزشکی قانونی را مسدود میکنند و دانشمندان را به سمت ابزارهای کمتوان یا کمتر شفاف سوق میدهند.
پاسخ سطحی Anthropic عملاً شرطی است که تأیید هویت به علاوه مسئولیتپذیری سازمانی میتواند جایگزین محدودیتهای عمومی شود. این یک تغییر قابل توجه از وضعیت پیشفرض صنعت در فیلتر کردن همه چیز و پرسیدن سؤال هرگز است - و یک تشخیص عملگرایانه است که بزرگترین مشتریان علمی آن کسانی بودند که به احتمال زیاد به دیوار برخورد میکردند.
اقتصاد نیز همین جهت را نشان می دهد. داروسازی، بیوتکنولوژی و تحقیقات آکادمیک از جمله پردرآمدترین مشتریان بالقوه هوش مصنوعی مرزی هستند و کلود ساینس در حال حاضر برای این حجم کاری رقابت می کند. برنامهای که به مرک یا آزمایشگاه استنفورد اجازه میدهد در واقع گردشهای کاری خود را بر روی کلود اجرا کنند - به جای رها شدن در اولین اعلان مسدود شده - یک سلاح تجاری به همان اندازه یک سیاست ایمنی است.
اینکه آیا شرط ماندگار است یا خیر بستگی به بررسی دارد. اگر راستیآزمایی پابرجا بماند و استفاده نادرست به صورت تئوری باقی بماند، LSVP احتمالاً الگوی کپی سایر آزمایشگاهها خواهد بود. اگر شکست بخورد، برنامه یک نمونه عینی از آنچه که پادمانهای کاهشیافته در عمل چگونه به نظر میرسند در اختیار تنظیمکنندهها قرار میدهد - دقیقاً در لحظهای که سیاستگذاران در واشنگتن و لندن از رهبران هوش مصنوعی میخواهند سرعت خود را کاهش دهند.
---
Stay Ahead of AIGet the latest AI news, analysis, and breakthroughs — all in one place.
Read more AI news →