به گفته یک کارگروه صنعتی که اعضای آن شامل انویدیا، مایکروسافت و سیسکو هستند، جاه طلبی بریتانیا برای تبدیل شدن به یک قدرت هوش مصنوعی می تواند ظرف یک سال با سیستم برنامه ریزی خود برخورد کند. در گزارشی که گاردین در 22 اکتبر گزارش داد، کارگروه رهبری مستقل هوش مصنوعی، معروف به SAIL، به دولت بریتانیا گفته است که مخالفت های محلی با مراکز داده ممکن است پروژه های ساختمانی را تهدید کنند، مگر اینکه وزرا به سرعت حرکت کنند تا به جوامع میزبان سهم بیشتری و واضح تری از مزایا بدهند.
هشدار برای کسانی که آن را ایجاد می کنند قابل توجه است. SAIL یک گروه فشار جامعه نیست، بلکه یک نهاد تحت رهبری صنعت است که اعضای شرکتی آن سهم مالی مستقیمی در ساخت مراکز داده بیشتر و سریعتر دارند. وقتی شرکت‌هایی که بودجه ساخت را تامین می‌کنند می‌گویند رضایت عمومی محدودیت الزام‌آور است، بحث از اینکه آیا انگلستان زیرساخت هوش مصنوعی را می‌خواهد به اینکه آیا واقعاً می‌تواند آن را ارائه دهد تغییر می‌کند - بحثی که پیامدهایی برای هر کشوری که برای ایجاد ظرفیت محاسباتی مسابقه می‌دهد، که ما روزانه در [aibuzzwire.news] (https://aibuzzwire.news) دنبال می‌کنیم، تغییر می‌کند.
Sail چه چیزی می خواهد
در مرکز تسلیم کارگروه، یک «فشرده» برای منافع اجتماعی پیشنهاد شده است: یک چارچوب ملی که شوراها و شهرداران می‌توانند هنگام مذاکره با توسعه‌دهندگان مراکز داده از آن استفاده کنند، به‌جای اینکه شرایط منافع محلی را مورد به مورد حل و فصل کنند. این گروه می‌خواهد جوامع میزبان بازدهی ملموس را ببینند - و به طور خاص پیشنهاد می‌کند که به مقامات محلی اجازه داده شود تا نرخ‌های تجاری بیشتری را که امکانات مرکز داده ایجاد می‌کنند، حفظ کنند.
ارسال نشان دهنده اضطراب گسترده تری در داخل صنعت است که پنجره برای گسترش منظم در حال بسته شدن است. استدلال SAIL اساساً پیشگیرانه است: ایالات متحده نشان می‌دهد که مخالفت، پس از سازماندهی، می‌تواند پروژه‌هایی را که هر مانع نظارتی را برطرف کرده‌اند، متوقف کند، و نبردهای برنامه‌ریزی خود بریتانیا بر سر زیرساخت‌های انرژی نشان می‌دهد که کمپین‌های محلی می‌توانند فشار را برای سال‌ها حفظ کنند. اقدام قبل از اولین امتناع پرمخاطب - به جای بعد از آن - وظیفه اصلی گروه ویژه برای وزرا است.
کارگروه استدلال می‌کند که تحت سیستم فعلی، درآمد حاصل از این تأسیسات بسیار ارزشمند عمدتاً به دولت مرکزی جریان می‌یابد، در حالی که هزینه‌ها - اختلال در ساخت و ساز، صف اتصال به شبکه، تقاضای آب و انرژی - به صورت محلی احساس می‌شود. دیدگاه SAIL این است که اگر شوراها بیشتر از درآمد مالیاتی را حفظ کنند، هم منابع و هم انگیزه مثبتی برای گفتن دارند.
یادگیری از جنگ های مرکز داده آمریکا
هشدار کارگروه به صراحت از آنچه در ایالات متحده رخ داده است، استناد می کند، جایی که کمپین ها پروژه های مراکز داده کاملاً مجاز را متوقف کرده و حتی در ایالت هایی که به شدت از رشد حمایت می کنند، تعلیق ایجاد کرده است. برای صنعتی که عادت دارد مجوز برنامه ریزی را به عنوان آخرین مانع تلقی کند، تجربه آمریکا نشان داد که مجوز تضمین نمی کند که یک پروژه از پس فشارهای سیاسی و اجتماعی دوام بیاورد.
شواهد جمع آوری مخالفان در بریتانیا از قبل قابل مشاهده است. کت جونز از اقدام برای حفاظت از روستایی اسکاتلند می گوید 15 کمپین محلی علیه توسعه مرکز داده تنها در اسکاتلند وجود دارد - تعداد کمپین های فعال به جای پروژه های مسدود شده، اما سیگنالی از سرعت سازماندهی احساسات. تابستان‌های خشک پی در پی و افزایش قبوض انرژی خانوارها، بررسی دقیق تأسیساتی را که مقادیر زیادی از هر دو مصرف می‌کنند، تشدید کرده است و جاه‌طلبی‌های انتزاعی هوش مصنوعی را به نگرانی‌های میز آشپزخانه درباره شیرها و قیمت برق مرتبط می‌کند.
همه این راه حل را نمی خرند
منتقدان استدلال می کنند که راه حل پیشنهادی گروه ضربت کمتر از آن چیزی است که به نظر می رسد. دونالد کمپبل از گروه حقوق دیجیتال Foxglove هشدار داد که تغییر نرخ‌های کسب‌وکار از مرکزی به دولت محلی می‌تواند به سادگی پول را جابه‌جا کند - کاهش بودجه برای خدمات مرکزی - به جای وادار کردن شرکت‌های فناوری به طور کلی بیشتر پرداخت کنند. به عبارت دیگر، جوامع ممکن است از پولی که به هر حال از طریق نقل و انتقالات ملی دریافت می کردند، جبران شود.
این نقد به تنش عمیق تر در بحث اشاره می کند. مراکز داده درآمد مالیاتی قابل توجهی و اشتغال ساخت و ساز ایجاد می کنند، اما مشاغل محلی دائمی نسبتا کمی ایجاد می کنند، که باعث می شود شرایط اقتصادی کلاسیک برای میزبانی آنها ضعیف تر از یک کارخانه یا یک محوطه اداری باشد. چالش دولت این است که محل سکونتی را طراحی کند که جوامع آن را به‌عنوان اشتراک منافع واقعی به جای برچسب‌گذاری مجدد جریان‌های موجود تجربه کنند.
یک مورد آزمایشی برای سیاست زیرساخت هوش مصنوعی
بریتانیا سرمایه سیاسی قابل توجهی را برای تبدیل شدن به یک رهبر هوش مصنوعی با ظرفیت مرکز داده به عنوان پایه در اختیار دارد. جدول زمانی یک ساله SAIL به وزرا یک ضرب الاجل مشخص می دهد: اکنون رضایت عمومی را ایجاد کنید، یا تماشا کنید که پروژه های فردی به همه پرسی در مورد قبوض هوش مصنوعی، آب و برق تبدیل می شوند.
نحوه واکنش دولت به خوبی فراتر از بریتانیا مشاهده خواهد شد. هر کشوری که به دنبال ظرفیت مستقل هوش مصنوعی است - از ایالات متحده و ایرلند گرفته تا ژاپن و مالزی - با همان تضاد بین تقاضای محاسباتی و تحمل محلی دست و پنجه نرم می کند. آزمایش بریتانیا با رسمی کردن مزایای جامعه ممکن است به یک الگو یا یک داستان هشدار دهنده تبدیل شود.
از هوش مصنوعی جلوتر بمانید
از سیلیکون گرفته تا کمیته های برنامه ریزی، ساخت هوش مصنوعی به همان اندازه که یک داستان فنی است، یک داستان سیاسی است. [از هوش مصنوعی جلوتر باشید] (https://aibuzzwire.news) با پوشش مستقل سیاست‌هایی که آینده این فناوری را شکل می‌دهند.
اخبار هوش مصنوعی را بیشتر بخوانید →
