Het bedrijf onthulde voor het eerst een testversie van de automatische modus in maart 2026, en presenteerde deze als een manier om snelheid en controle in evenwicht te brengen tijdens agentische codering. Voor de bredere context over hoe AI-tools de softwareontwikkeling hervormen, zie onze [laatste AI-ontwikkelingen] (https://aibuzzwire.news).
Hoe de automatische modus werkt
Wanneer Claude Code in de automatische modus werkt, wordt er niet langer bij elke stap om menselijke goedkeuring gevraagd. In plaats daarvan gaat de agent op eigen kracht verder, tenzij wordt vastgesteld dat een actie "onomkeerbaar, destructief of buiten uw omgeving gericht" is.
Dat betekent dat routinematige bewerkingen, bestandsbewerkingen en opdrachtregeltaken ononderbroken doorgaan, terwijl het systeem is ontworpen om te pauzeren voordat er iets gebeurt dat echte schade kan veroorzaken, zoals het verwijderen van gegevens, het uitvoeren van destructieve opdrachten of het bereiken van systemen buiten de lokale instellingen van de ontwikkelaar.
Anthropic omschreef de verschuiving als een praktisch antwoord op de manier waarop mensen de tool daadwerkelijk gebruiken.
De gegevens achter de beslissing
Het meest opvallende detail in de aankondiging van Anthropic is een onderzoek dat het bedrijf uitvoerde met 1.053 betaalde testers. Volgens het bedrijf werd in de automatische modus 89% van de schadelijke acties gedetecteerd, terwijl de handmatige menselijke beoordeling slechts 13,6% van de schadelijke acties betrapte.
De verklaring, zo suggereerde Anthropic, is dat de menselijke waakzaamheid snel afneemt tijdens repetitieve codeersessies. Het bedrijf merkte op dat gebruikers grofweg 97% van de toestemmingsprompts goedkeuren in Claude Code – wat betekent dat de prompts grotendeels een rubberen stempel zijn geworden in plaats van een zinvolle veiligheidscontrole.
“Wanneer handmatige controle een gewoonte wordt, is het niet langer een waarborg”, impliceren de bevindingen van het bedrijf. Door de veiligheidsgrens te automatiseren met deterministische regels in plaats van erop te vertrouwen dat een ontwikkelaar voor de honderdste keer op 'ja' klikt, beweert Anthropic dat het risico daadwerkelijk kan worden verminderd.
Nieuwe veiligheidsleuningen
Naast de standaardschakelaar zei Anthropic dat het nieuwe veiligheidsfuncties aan Claude Code heeft toegevoegd, waaronder:
- Snelle injectiescreening, ontworpen om pogingen te detecteren om de agent te manipuleren via kwaadaardige instructies ingebed in code of documentatie.
- Aanpasbare harde weigeringsregels, waarmee organisaties specifieke categorieën acties volledig kunnen blokkeren, zoals gegevensonderschepping of het schrijven naar gevoelige mappen.
Deze controles zijn bedoeld om teams een manier te bieden om stevige grenzen te stellen die de agent niet kan negeren, zelfs niet in de automatische modus.
Een weddenschap op agentische codering
Claude Code Head Boris Cherny zei in een bericht op X dat het team al maanden uitsluitend de automatische modus gebruikt. "Ik kon me niet voorstellen dat ik terug zou gaan naar de toestemmingsprompts", schreef hij.
De standaardwijziging weerspiegelt een bredere gok in de sector dat de toekomst van softwareontwikkeling agentisch is – waarbij AI-agenten taken in meerdere stappen uitvoeren met minimale handbediening. OpenAI, Meta en anderen zijn allemaal in dezelfde richting gegaan door codeeragenten te bouwen die zijn ontworpen om autonomer te opereren binnen opslagplaatsen en terminals.
Het standaard maken van de automatische modus is een betekenisvolle escalatie van die weddenschap. Het verplaatst de autonome werking van een opt-in-experiment naar de standaardervaring voor de betalende klanten van Anthropic, een populatie die individuele ontwikkelaars en grote bedrijfsteams omvat.
Een competitief landschap dat agent wordt
Anthropic is verre van de enige die codeeragenten naar grotere autonomie duwt. Meta heeft onlangs Muse Code gelanceerd, een AI-coderingsagent die is ontworpen om in de terminal in grote opslagplaatsen te werken. OpenAI en verschillende startups hebben vergelijkbare tools gebouwd om agenten code te laten lezen, bewerken en uitvoeren met minder menselijke tussenkomst. Het gedeelde traject is duidelijk: de industrie evolueert van assistentie in de stijl van automatisch aanvullen naar systemen die namens een ontwikkelaar betekenisvolle actie kunnen ondernemen.
Wat de stap van Anthropic onderscheidt, is de bereidheid om van autonomie de standaard te maken in plaats van een opt-in. De meeste concurrerende tools vereisen nog steeds dat gebruikers hun meest hands-off modi actief inschakelen. Door de schakelaar voor alle betalende accounts om te zetten, claimt Anthropic vol vertrouwen dat zijn vangrails robuust genoeg zijn om out-of-the-box te vertrouwen – en verzamelt het gegevens uit de echte wereld om die claim op grote schaal te bewijzen of te weerleggen.
De vertrouwensvraag
De verschuiving roept ook vragen op over hoeveel toezicht ontwikkelaars bereid zijn af te staan. Hoewel de gegevens van Anthropic suggereren dat geautomatiseerde vangrails beter presteren dan de gebruikelijke menselijke beoordeling, hebben critici gewaarschuwd dat standaardinstellingen het gedrag bepalen – en dat een standaardinstelling die autonomie veronderstelt stilletjes een risiconiveau kan normaliseren waar teams nog niet volledig rekening mee hebben gehouden.
Het tegenargument van Anthropic is dat het alternatief – een toestemmingsprompt die bijna iedereen negeert – een slechter beveiligingstheater is dan een geautomatiseerd systeem met duidelijke, afdwingbare regels.
Voorlopig zet het bedrijf zijn geld op de machine. Vanaf 14 augustus vertrouwt Claude Code op zijn eigen oordeel over de reflexieve klik van een vermoeide ontwikkelaar.
Blijf AI een stap voor
Ontvang de laatste berichtgeving over de AI-industrie →AI-coderingstools evolueren snel. Lees meer AI-nieuws →
