Anthropic meldde vrijdag dat een interne onderzoeksversie van Claude een van de langstlopende open vragen van de cryptografie in minder dan een half uur heeft opgelost: de oorsprong van de mysterieuze ‘zaden’ achter de standaard elliptische curven van NIST. Het antwoord, gepubliceerd op de onderzoeksblog van het bedrijf, is niet een hash van een geheime wachtwoordzin, zoals tientallen jaren van speculatie suggereerde, maar de uitvoer van `lrand48` – de pseudotoevalsgenerator van de C-standaardbibliotheek – voorzien van een Unix-tijdstempel.

De bevinding sluit een vraag af die de ECDSA, de meest gebruikte cryptografiestandaard met elliptische curve, heeft overschaduwd sinds NIST deze in 2000 adopteerde als onderdeel van de FIPS 186-2 Digital Signature Standard. En het belandt als een nieuw datapunt in het groeiende record van AI-systemen die bijdragen aan echt onderzoek: voor meer berichtgeving over die trend en ander [breaking AI-nieuws] (https://aibuzzwire.news) volgt AI Buzz Wire elke ontwikkeling terwijl deze plaatsvindt.

Een mysterie dat zich in het volle zicht verbergt

ECDSA specificeert een reeks standaard elliptische curven van verschillende groottes en beveiligingsniveaus. Voor curven over prime- en binaire velden bevatten de specificaties een "seed"-parameter waarvan de hash-waarde wordt gebruikt om de coëfficiënt b van de curve te definiëren. Deze zaden werden door de NSA verstrekt zonder uitleg of rechtvaardiging – een herkomstverschil dat cryptografen ruim twintig jaar lang een ongemakkelijk gevoel gaf.

De NIST P-256-curve vermeldt bijvoorbeeld het zaad 'C49D3608 86E70493 6A6678E1 139D26B7 819F7E90', zonder informatie over waar het vandaan kwam. Onverklaarde constanten in veiligheidskritische standaarden zijn geen triviale zorg: cryptografen hadden zich jarenlang afgevraagd of de curven gekozen konden zijn met opzettelijke zwakke punten, een vermoeden gevormd door de eerdere Dual_EC_DRBG-episode. Cryptografen Neal Koblitz en Alfred Menezes wijdden een artikel, 'A Riddle Wrapped in an Enigma', aan de geschiedenis en de zorgen rond de startwaarden, en een amateuronderzoek bood later een beloning voor iedereen die hun oorsprong kon achterhalen.

Het wachtwoordzinverhaal dat dat niet was

De bekendste verklaring kwam van Jerry Solinas, de oude NSA-medewerker achter de zaden. In een herinnering uit 2015 zei Solinas dat de zaden werden gegenereerd door een humoristische wachtwoordzin te hashen - iets in de trant van 'Geef Bob en Jerry een loonsverhoging' of 'Bob en Jerry-regel'. Hij waarschuwde dat hij zich de details niet herinnerde, dat Bob Reiter de code schreef en dat er geen archieven uit die tijd bewaard zijn gebleven. "Als ze bestaan, staan ​​ze ongetwijfeld op een harde schijf in de buurt van de Ark van het Verbond", schreef Solinas.

Het verhaal was kleurrijk, maar niet verifieerbaar. Solinas stierf in 2023 en voormalige collega’s reageerden niet, waardoor de vraag open bleef – en de jacht op wachtwoorden met lege handen achterbleef.

Kom Claude binnen

In oktober 2026 vroeg een nieuwsgierige Anthropic-medewerker aan een intern onderzoeksmodel of het kon achterhalen hoe die zaden werden gegenereerd – zonder hem op de wachtwoordzin te wijzen. Volgens Anthropic ontdekte Claude in minder dan een half uur de oorsprong van de zaden voor alle vijf standaardcurven: P-192, P-224, P-256, P-384 en P-521.

Geen van hen was de uitvoer van een hash-algoritme. Ze waren de uitvoer van `lrand48`, de generator voor pseudowillekeurige getallen die werd meegeleverd met C-bibliotheken uit de jaren negentig, geïnitialiseerd met een Unix-tijdstempel. Het genererende algoritme bemonsterde bytes van de RNG gedurende een aantal iteraties, waarbij 20 bytes per kandidaat-seed werden getrokken; de eerste 20 bytes waren kandidaat één, de volgende twintig kandidaat twee, enzovoort. Voor het reproduceren van het officiële P-256-zaad waren 1.842 iteraties nodig.

Hoe het model daar terechtkwam

Eerdere zoekopdrachten rond het geruchtenwachtwoord waren leeg gebleven, en Claude koos een andere invalshoek: in plaats van te zoeken naar een zin, anticipeerde het programma hoe de software die de curves genereerde, moet hebben gewerkt. Anthropic zegt dat het model vermoedde dat de tooling uit de jaren negentig een pseudo-willekeurige getalgenerator uit de C-standaardbibliotheek zou hebben gebruikt - generatoren die zo zwak zijn dat hun uitvoer kan worden herkend als je weet waar je op moet letten. Die herkenningsstap veranderde een hardnekkige zoektocht over onbekende strings in een handelbare zoektocht over een kleine parameterruimte van tijdstempels en iteratietellingen.

Wat het betekent – ​​en wat het niet betekent

Anthropic is expliciet over de limieten: dit is geen cryptografische breuk, een nieuwe aanval of een zwakte in de ECDSA-curves, en er is voor niemand actie te ondernemen. Het bedrijf betoogt dat de bevinding het vertrouwen vergroot dat de curves zijn gekozen zonder achterdeurtjes of opzettelijke zwakheden. Een zaadje dat wordt gegenereerd door een gemeenschappelijke, reproduceerbare pseudo-willekeurige generator, geïnitialiseerd vanaf de klok, laat veel minder ruimte voor subversie dan een onverklaarde constante.

Het bedrijf omschreef het resultaat als "een leuk slothoofdstuk en het einde van jaren van speculatie", en merkte op dat de meeste onderzoekers al op de curves vertrouwden. Dat vertrouwen berust nu op iets dat beter is dan conventie: iedereen kan de zaadgeneratie reproduceren vanaf een Unix-tijdstempel en deze verifiëren aan de hand van de gepubliceerde constanten.

Nog een tandje bij voor AI-ondersteund onderzoek

Wat het verder ook is, de aflevering is een opvallende demonstratie van een onderzoeksinstrument dat doet wat menselijke teams niet konden: een oplossing vinden die afhankelijk was van het reconstrueren van de mentaliteit van systeemprogrammering uit de jaren negentig, deze testen aan de hand van harde cryptografische constanten, en een vraag oplossen die de mensen heeft overleefd die deze uit het geheugen hadden kunnen beantwoorden. De premiejagers die jarenlang achter een wachtwoordzin aanzaten, waren op zoek naar poëzie. Het antwoord bleek boekhouden te zijn.

---

Blijf AI een stap voor

Ontvang het laatste AI-nieuws, analyses en doorbraken – allemaal op één plek.

Lees meer AI-nieuws →