W piątek Anthropic poinformowało, że wewnętrzna wersja badawcza Claude'a rozwiązała jedno z najdłużej pojawiających się otwartych pytań w kryptografii w niecałe pół godziny: pochodzenie tajemniczych „nasion” standardowych krzywych eliptycznych NIST-u. Odpowiedź, opublikowana na blogu badawczym firmy, nie jest skrótem tajnego hasła, jak sugerowały dziesięciolecia spekulacji, ale wyjściem `lrand48' — generatora liczb pseudolosowych biblioteki standardowej C — zaopatrzonym w uniksowy znacznik czasu.
Odkrycie zamyka kwestię, która rzuciła się w oczy ECDSA, najszerzej stosowanego standardu kryptografii krzywych eliptycznych, odkąd NIST przyjął go w 2000 roku jako część standardu podpisu cyfrowego FIPS 186-2. Jest to kolejny punkt danych w rosnącej historii systemów AI przyczyniających się do autentycznych badań: aby uzyskać więcej informacji na temat tego trendu i innych najnowszych wiadomości o sztucznej inteligencji, AI Buzz Wire śledzi każdy rozwój na bieżąco.
Tajemnica skrywana na widoku
ECDSA określa zestaw standardowych krzywych eliptycznych o różnych rozmiarach i poziomach bezpieczeństwa. W przypadku krzywych opartych na polach pierwszych i binarnych specyfikacje obejmują parametr „ziarna”, którego wartość skrótu służy do zdefiniowania współczynnika b krzywej. Ziarna te zostały dostarczone przez NSA bez żadnego wyjaśnienia ani uzasadnienia – luka w pochodzeniu, która przez ponad dwie dekady budziła niepokój kryptografów.
Na przykład krzywa NIST P-256 zawiera materiał siewny „C49D3608 86E70493 6A6678E1 139D26B7 819F7E90”, bez informacji o tym, skąd pochodzi. Niewyjaśnione stałe w standardach krytycznych dla bezpieczeństwa nie są trywialnym problemem: kryptografowie spędzili lata zastanawiając się, czy krzywe mogły zostać wybrane z celowymi słabościami, co podejrzenie ukształtowało wcześniejszy epizod Dual_EC_DRBG. Kryptografowie Neal Koblitz i Alfred Menezes poświęcili artykuł „Zagadka zawinięta w enigmę” historii i obawom związanym z wartościami zalążkowymi, a późniejsze amatorskie dochodzenie zaoferowało nagrodę dla każdego, kto mógłby ustalić ich pochodzenie.
Historia hasła, której nie było
Najbardziej znane wyjaśnienie pochodzi od Jerry'ego Solinasa, długoletniego pracownika NSA odpowiedzialnego za nasiona. We wspomnieniach z 2015 roku Solinas powiedział, że nasiona zostały wygenerowane przez zmieszanie humorystycznego hasła — czegoś w rodzaju „Daj Bobowi i Jerry’emu podwyżkę” lub „Bob i Jerry rządzą”. Ostrzegł, że nie pamięta szczegółów, że kod napisał Bob Reiter i że nie zachowały się żadne archiwa z tamtego okresu. „Jeśli istnieją, bez wątpienia znajdują się na dysku twardym w pobliżu Arki Przymierza” – napisał Solinas.
Historia była barwna, ale niemożliwa do zweryfikowania. Solinas zmarł w 2023 r., a byli współpracownicy nie zareagowali, pozostawiając kwestię otwartą i poszukiwania hasła z pustymi rękami.
Wejdź Claude
W październiku 2026 r. zaciekawiony pracownik Anthropic zapytał wewnętrzny model badawczy, czy może dowiedzieć się, w jaki sposób wygenerowano te nasiona – bez wskazywania hasła. Według Anthropic w niecałe pół godziny Claude odkrył pochodzenie nasion wszystkich pięciu standardowych krzywych: P-192, P-224, P-256, P-384 i P-521.
Żaden z nich nie był wynikiem żadnego algorytmu skrótu. Były to dane wyjściowe `lrand48`, generatora liczb pseudolosowych dostarczanego z bibliotekami C z lat 90. XX wieku, zainicjowanego znacznikiem czasu Uniksa. Algorytm generujący pobierał próbki bajtów z RNG przez pewną liczbę iteracji, losując 20 bajtów na kandydujący materiał siewny; pierwsze 20 bajtów było kandydatami pierwszymi, kolejnych 20 bajtami kandydatami drugimi tak dalej. Odtworzenie oficjalnego materiału siewnego P-256 wymagało 1842 iteracji.
Jak model się tam dostał
Wcześniejsze wyszukiwania oparte na rzekomym haśle nie dały rezultatu, a Claude przyjął inną perspektywę: zamiast szukać frazy, przewidział, jak musiało działać oprogramowanie, które wygenerowało krzywe. Anthropic twierdzi, że model odgadł, że narzędzia z lat 90. XX wieku wykorzystywałyby generator liczb pseudolosowych ze standardowej biblioteki C — generatory na tyle słabe, że ich dane wyjściowe można rozpoznać, gdy wiadomo, czego szukać. Ten etap rozpoznawania przekształcił trudne przeszukiwanie nieznanych ciągów w łatwe do przeszukania niewielką przestrzeń parametrów obejmującą znaczniki czasu i liczbę iteracji.
Co to oznacza — a czego nie
Anthropic wyraźnie mówi o ograniczeniach: nie jest to przełom w kryptografii, nowy atak ani słabość krzywych ECDSA i nikt nie może podjąć żadnych działań. Firma twierdzi, że odkrycie to zwiększa pewność, że krzywe zostały wybrane bez tylnych drzwi i celowych słabych punktów. Ziarno wygenerowane przez wspólny, powtarzalny generator pseudolosowy zainicjowany z zegara pozostawia znacznie mniej miejsca na subwersję niż niewyjaśniona stała.
Firma określiła wynik jako „zabawne zamknięcie rozdziału i koniec lat spekulacji”, zauważając, że większość badaczy zaufała już krzywym. To zaufanie opiera się teraz na czymś lepszym niż konwencja: każdy może odtworzyć generację nasion na podstawie znacznika czasu Uniksa i zweryfikować je z opublikowanymi stałymi.
Kolejny krok w badaniach wspomaganych sztuczną inteligencją
Cokolwiek to jest, ten odcinek jest uderzającą demonstracją narzędzia badawczego, które potrafi dokonać tego, czego nie udałoby się zespołom ludzkim: odzyskać rozwiązanie polegające na zrekonstruowaniu sposobu myślenia programistów z lat 90. XX wieku, przetestowaniu go pod kątem twardych stałych kryptograficznych i rozstrzygnięciu pytania, które przetrwało ludzi, którzy potrafiliby odpowiedzieć na nie z pamięci. Łowcy nagród, którzy przez lata gonili za hasłem, szukali poezji. Okazuje się, że odpowiedzią była księgowość.
---
Wyprzedź sztuczną inteligencjęOtrzymuj najnowsze wiadomości, analizy i przełomowe informacje dotyczące sztucznej inteligencji — wszystko w jednym miejscu.
Przeczytaj więcej aktualności o sztucznej inteligencji →
