David Fincher zbudował swoją reputację dzięki kontroli — ujęcie za ujęciem, klatka po poprawionej klatce, niewidoczne efekty wizualne, których żaden widz nie powinien zauważyć. Ta reputacja zderza się obecnie z innym rodzajem niewidzialnych obrazów. Krytycy i fani narzekają, że nowy film Finchera „Dalsze przygody Cliffa Bootha” jest wypełniony generatywnymi artefaktami sztucznej inteligencji, a reżyser raczej broni tej praktyki, niż jej zaprzecza.
Skargi zaczęły krążyć w czwartek w filmowych rogach X, gdy do widzów dotarły wczesne pokazy filmu Netflix. „Wyszedłem z Cliff Booth kompletnie wypatroszony” – napisał Patrick Tomasso, reżyser i krytyk mający wielu fanów na YouTube, skupiający się na technicznym rzemiośle filmowym. „To, co mogło być naprawdę świetną kontynuacją, zostało przyćmione przez najbardziej rażące i rażące wykorzystanie sztucznej inteligencji, jakie kiedykolwiek widziałem w filmie studyjnym”. Więcej kontekstu na ten temat znajdziesz w naszych najnowsze osiągnięcia AI.
Inni się zgodzili – w tym ludzie, którzy twierdzą, że pracują w branży. „Ilość sztucznej inteligencji w filmie CLIFF BOOTH jest zdumiewająca do absurdalnego stopnia” – napisał jeden z użytkowników, któremu Tomasso odpowiadał, twierdząc, że pracuje nad efektami wizualnymi.
Co widzowie mówią, że widzieli
Tomasso w kolejnym poście wymienił konkretne wypowiedzi: „Zmieniają się twarze w połowie sceny, głupia fizyka, zniekształcanie cienkich linii, zamiana wydajności całego ciała” wraz z tym, co opisał jako znaki generowane przez sztuczną inteligencję, ogień i ruch uliczny w tle ujęć.
Twierdził, że dowody są widoczne nawet w marketingu filmu. Zwiastun zawiera materiał filmowy przedstawiający dwie osoby jadące na wozie tyłem i zdające się trzymać lejce dla koni, które – sądząc po geometrii ujęcia – znajdują się za nimi.
Dla reżysera, którego nazwisko od czasów „Se7en” i „Fight Club” jest synonimem skrupulatnego rzemiosła, oskarżenia są uderzającą odwrotnością. Finchera od dawna chwalono za gustowne, „niewidoczne” efekty wizualne i obsesyjną dbałość o szczegóły — to rodzaj filmowców, którym widzowie ufają, że nie idą na skróty.
Połączenie międzypozytywne
Znaki ostrzegawcze pojawiły się jeszcze przed reakcją. W marcu Bloomberg poinformował, że Fincher korzystał z narzędzi do postprodukcji opartych na sztucznej inteligencji opracowanych przez InterPositive, firmę zajmującą się sztuczną inteligencją należącą do Bena Afflecka, którą Netflix kupił w ramach umowy o wartości aż 600 milionów dolarów. W wywiadzie dla Entertainment Weekly Fincher otwarcie mówił także o wykorzystaniu generatywnej sztucznej inteligencji do uporządkowania kompozycji ujęć, które uważał za zbyt niechlujne w nowej renowacji 4K „Se7en”.
Innymi słowy, reżyser od miesięcy eksperymentuje z tymi narzędziami podczas prac restauratorskich i postprodukcji. Reakcja na „Cliff Booth” sugeruje, że widzowie wyraźnie oddzielają sztuczną inteligencję wykorzystywaną do dopracowywania materiałów archiwalnych od sztucznej inteligencji, która tworzy obrazy w nowym, wysokobudżetowym filmie studyjnym.
Fincher: „Nie luddyta”
Kontrowersje pojawiły się w niezręcznym momencie: w wywiadzie dla „Los Angeles Times” z Fincherem, opublikowanym zaraz po rozpowszechnieniu się skarg, reżyser broni miejsca sztucznej inteligencji w kręceniu filmów. Fincher opisał w nim siebie jako „nie luddytę”.
„Czy wszyscy są zadowoleni, że odkryliśmy tę formę sztuki na tyle, że tak naprawdę musimy wrócić do celuloidu?” – zapytał gazetę. „Jak długo ludzie malują? 40 000 lat? Mówimy o rzeczy, która ma sto lat i wszyscy mówią: «Przestań. Ołówki w dół. Koniec z powtarzaniem. Nie trzeba mieć na wyciągnięcie ręki możliwości zmiany koloru oczu tej osoby.»”
Potem padło zdanie, które jest obecnie cytowane na filmowym Twitterze: „No cóż, istnieje” – powiedział o sztucznej inteligencji. – Czy nie powinniśmy tego użyć?
Perfekcjonizm działa w obie strony
Istnieje argument – wysuwany przez niektóre bardziej charytatywne ujęcia krążące w ten weekend – że objęcie sztucznej inteligencji Finchera jest nie tyle zdradą jego perfekcjonizmu, ile jego przedłużeniem. Zawsze był chętny do wykorzystania narzędzi cyfrowych w celu skorygowania wad, których nikt inny nie dostrzegłby ani nawet nie zarejestrował jako wady. Z tego punktu widzenia generatywne obrazy, które wygładzają każdą nierówną krawędź, nie są daleko w tyle za instynktem, który stworzył jego słynne kontrolowane klatki.
Ale to właśnie napięcie ujawnia luz. Cechy, które sprawiały, że cyfrowy perfekcjonizm Finchera wydawał się niewidoczny – powściągliwość, intencja, człowiek decydujący o tym, jaka powinna być rama – to dokładnie te cechy, których według widzów brakuje, gdy luki wypełniają narzędzia generatywne. Twarze zmieniające się w połowie sceny i konie przyczepione do niewłaściwego wozu nie są efektami niewidocznymi. Są to widoczny brak kontroli podpisu reżysera.
Netflix nie ustosunkował się publicznie do krytyki, a zakres wykorzystania sztucznej inteligencji w gotowym filmie – co, gdzie i pod czyim kierownictwem został wygenerowany – nie został formalnie udokumentowany. Udokumentowane jest stanowisko dyrektora. Fincher wiedział, że ta technologia budzi kontrowersje, i tak ją wykorzystał, a mimo to zadaje widzom pytanie, na które Hollywood będzie odpowiadać przez lata: jeśli takie narzędzie istnieje, dlaczego filmowcy nie mieliby po niego sięgnąć? Na razie pierwsi widzowie, którzy zobaczą odpowiedź na ekranie, mają własną odpowiedź.
---
Bądź na Bieżąco z AINajnowsze wiadomości, analizy i przełomy w dziedzinie AI — wszystko w jednym miejscu.
Czytaj więcej wiadomości AI →
