Firma Epic Games zaprezentowała Unreal Canvas, nowy zestaw narzędzi, który pojawi się wraz z Unreal Engine 5.9 na początku listopada i który umożliwia programistom współpracę z agentami AI przy tworzeniu zasobów gier. Jest to bezpośrednia odpowiedź na sposób, w jaki samodzielne narzędzia do kodowania AI zaczęły omijać starannie zaprojektowane przepływy pracy, które silniki gier doskonaliły przez dziesięciolecia. Raport IEEE Spectrum przedstawia tę premierę jako egzystencjalne pytanie dla branży silników: ile dokładnie jest wart silnik, jeśli odpowiedni model może modyfikować, rozszerzać, a nawet zastępować to, co zapewnia silnik? Zdaniem samych dyrektorów odpowiedzią firmy Epic jest szybkość. Więcej informacji na temat tej i innych narzędzi sztucznej inteligencji znajdziesz w AI Buzz Wire, w którym śledzimy, jak sztuczna inteligencja zmienia branżę oprogramowania.
Cztery godziny, które powinny zmartwić każdego sprzedawcę silników
Ilustracyjna historia nie pochodzi od Epic, ale ze studia, któremu zabrakło pieniędzy. Kiedy we wrześniu studio Travisa McGeathy’ego, Seeker Entertainment, straciło fundusze, jego gra internetowa KinForge – zbudowana na silniku Unreal Engine 5.7 i działająca na serwerach Amazon Web Services – stała się niegrywalna, ponieważ nie było już nikogo, kto mógłby zapłacić rachunek za serwer. Nawet twórcy, którzy nadal mieli kod, nie mogli grać we własną grę.
Następnie McGeathy wskazał na projekt Claude Code firmy Anthropic i poprosił o umożliwienie gry w KinForge bez AWS. Po około czterech godzinach pracy, głównie bez użycia rąk, miał działającą wersję, która pozwalała graczom hostować własne gry. Model dodał grę peer-to-peer zarówno w otwartym Internecie, jak i sieciach lokalnych. Dodano także trwałe stany zapisu, funkcję pozwalającą rozłączonym graczom wznawiać sesje — funkcjonalność, o którą nikt nie prosił, a która najwyraźniej agenta uznała, że gra jest potrzebna.
Konwersja polegała na częściowym ominięciu skomplikowanych narzędzi silnika dostępnych dla użytkownika: Claude manipulował projektem w sposób, w jaki zrobiłby to programista, a nie projektant przeglądający edytory Unreal. Właśnie z takim scenariuszem muszą się liczyć twórcy silników. Ich biznes opiera się na założeniu, że wybrane przez silnik przepływy pracy – redaktorzy, skrypty wizualne, potoki zasobów – to najszybsza droga do dostarczonej gry. Narzędzia do kodowania agentycznego podważają to założenie od dołu, jeden projekt na raz.
Modele budują teraz własne silniki
Granica przesunęła się z modyfikowania gier na generowanie ich hurtowo. Anthropic's Fable 5.2, wydany 9 listopada, jest w stanie wygenerować grę 3D wraz z niestandardowym silnikiem gry w stylu serii Call of Duty — demonstracja, która liczy się nie tyle jako produkt, ile jako sygnał dotyczący trajektorii. Jeśli model może wyprodukować silnik dostosowany do potrzeb jednej gry, propozycja wartości silnika ogólnego przeznaczenia zmienia się z „zapewnia technologię, której nie można zbudować” na „zapewnia technologię, której wolałbyś nie budować samodzielnie”.
Tę zmianę można przetrwać, ale zmienia ona wysokość sprzedaży. Silniki historycznie konkurowały pod względem zakresu możliwości: renderowania, fizyki, sieci, dźwięku, oprzyrządowania, a wszystko to pod jednym dachem. Kiedy programiści mogą na żądanie tworzyć wąskie, specyficzne dla gier wersje tych podsystemów, pozostałymi zaletami silnika są integracja, szybkość iteracji, obsługa platform i zbudowany wokół niego ekosystem.
Odpowiedź firmy Epic: „Mocne skręcanie w kierunku prędkości”
Kierownictwo Epic nie udaje, że zagrożenie nie jest realne. „Zdecydowanie żyjemy w świecie, w którym mogę po prostu szybko wymyślić oprogramowanie” – powiedział IEEE Spectrum dyrektor operacyjny Daniel Vogel. „Tak więc, jeśli silnik Unreal Engine byłby statyczny, jaka będzie jego wartość na koniec przyszłego roku? Dlatego mocno skupiamy się na szybkości”. Jego druga uwaga była bardziej dosadna: „Myślę, że dowolny ustalony zestaw funkcji lub funkcjonalności można w końcu odtworzyć. Jeśli dobrze wykonujemy swoją pracę, napędzamy silnik i przesuwamy granice do przodu”.
Unreal Canvas jest pierwszym widocznym produktem tego sworznia. Podczas gdy historyczną odpowiedzią Unreal Engine na złożoność kodowania była abstrakcja – najsłynniejszy Blueprints, oparty na węzłach system skryptów wizualnych wprowadzony w Unreal Engine 4, który pozwala projektantom łączyć rozgrywkę bez pisania kodu – Unreal Canvas przechodzi od abstrakcji do delegowania. Programiści opisują, czego chcą; Agenci wytwarzają aktywa i, w coraz większym stopniu, systemy za nimi stojące. Zadanie projektanta zmienia się ze skrzynek okablowania na kierowanie i ocenę wyników.
W tym rodowodzie jest pewna ironia: istniały plany mające na celu zmniejszenie ilości kodu, który ludzie musieli napisać. Unreal Canvas istnieje po to, aby zmniejszyć ilość kodu, którą ludzie muszą pisać – lub czytać, utrzymywać, a nawet o której wiedzieć. Różnica polega na tym, kto lub co wykonuje pracę po drugiej stronie interfejsu.
Co to oznacza dla studiów
Dla twórców gier najbliższa rzeczywistość to hybrydowy przepływ pracy: narzędzia dostarczane przez silnik dla tych części produkcji, w których selekcja i integracja nadal wygrywają, agentyczna sztuczna inteligencja do długiego tworzenia kodu klejonego, przenoszenia, zadań ratunkowych i prototypowania. Odcinek KinForge jest szablonem. Martwa gra ożyła nie dlatego, że człowiek przeniósł swój stos sieciowy, ale dlatego, że model w ciągu popołudnia wykonał coś, co byłoby wielotygodniowym zadaniem inżynierskim – i zaimprowizował funkcję, o którą nikt nie prosił.
Ta improwizacja działa w obie strony. Dodawanie agentów do niechcianego utrwalania stanu zapisu jest przyjemne, gdy działa, i uciążliwe przy przeglądaniu, gdy nie działa; studia wdrażające te przepływy pracy będą potrzebować praktyk przeglądu kodu, które zakładają, że autor jest bardzo szybkim i pewnym siebie stażystą. Zespoły, które traktują wyniki agentów jako materiał roboczy — przeglądany, testowany i celowo integrowany — uzyskują ogromną przewagę. Zespoły, które traktują to jako dzieło skończone, z modelową szybkością kumulują niewidzialny dług techniczny.
W przypadku Epic zakład jest taki, że prędkość i ekosystem utrzymują Unreal w centrum uwagi, nawet gdy modele niszczą fosę nagromadzonych funkcji. Dla szerszej branży raport Spectrum stanowi coraz więcej dowodów na to, że sztuczna inteligencja przeszła od narzędzia do strategii produkcyjnej w głównych studiach i że następna generacja technologii gier może być kształtowana nie tyle przez plany działania dotyczące funkcji silnika, ile przez to, co już potrafią modele.
---
Wyprzedź sztuczną inteligencjęOtrzymuj najnowsze wiadomości, analizy i przełomowe informacje dotyczące sztucznej inteligencji — wszystko w jednym miejscu.
Przeczytaj więcej aktualności o sztucznej inteligencji →