Naukowcy z Uniwersytetu w Tel Awiwie i Uniwersytetu Stanforda podają, że systemy sztucznej inteligencji mogą rozwijać rzeczywiste umiejętności uczenia się dzięki materiałom szkoleniowym generowanym w całości przez inne modele sztucznej inteligencji – bez użycia tekstu pisanego przez człowieka, zdjęć ani żadnych innych danych zewnętrznych.
Odkrycia opublikowane na naukowej platformie preprint arXiv i opisane przez The Media Line sugerują, że model może zbudować swoje podstawowe zdolności predykcyjne, zanim jeszcze napotka materiał ze świata rzeczywistego, co może zmienić sposób uczenia przyszłych systemów sztucznej inteligencji. Więcej informacji na temat przełomowych badań można znaleźć na stronie głównej AI Buzz Wire.
Jak działa pętla samotrenowania
Zespół przetestował tę koncepcję za pomocą systemu szkoleniowego zbudowanego z dwóch modeli sztucznej inteligencji. Jednym z nich było wygenerowanie sekwencji symboli; drugi próbował przewidzieć, który symbol pojawi się jako następny. Żaden z modeli nie korzystał z pisemnych dokumentów, zdjęć ani żadnego innego źródła zewnętrznego – każde ćwiczenie zawarte w programie nauczania zostało stworzone w samym systemie.
W miarę postępu ćwiczeń generator stawał się coraz bardziej wyrafinowany w tworzeniu wyzwań, które poprawiały wydajność partnera, podczas gdy predyktor rozwijał większe możliwości poprzez wielokrotne próby rozwiązania tych problemów. Podejście to skutecznie pozwala systemowi sztucznej inteligencji udoskonalić sposób uczenia się poprzez ciągłą pętlę generowania i rozwiązywania ćwiczeń o rosnącym stopniu trudności.
Umiejętności bez wiedzy
Aby ustalić, czy umiejętności te można zastosować poza sztucznym środowiskiem szkoleniowym, badacze ocenili powstały model w oparciu o kilka rodzajów rzeczywistych informacji: język pisany, obrazy, dźwięk, muzykę, kod komputerowy i sekwencje DNA.
Eksperymenty wykazały, że dokładność predykcyjna stale rosła w miarę przydzielania dodatkowych zasobów obliczeniowych na potrzeby szkolenia, co stanowi dowód na to, że metoda jest skalowalna i może stać się bardziej skuteczna w miarę zwiększania się mocy obliczeniowych.
Wyniki również wyznaczają ważną linię. Modele rozwinęły zdolność rozpoznawania wzorców, ale nie zdobywały samodzielnie faktycznych informacji na temat przedmiotów ze świata rzeczywistego; Naukowcy odkryli, że tego rodzaju wiedza nadal wymaga kontaktu z rzeczywistymi danymi. Innymi słowy, samokształcenie może nauczyć model, jak się uczyć, ale nie tego, co zawiera świat.
Naukowcy są przekonani, że technika ta może jednak sprawić, że przyszłe systemy sztucznej inteligencji będą bardziej wydajne, wzmacniając ich podstawowe zdolności uczenia się, zanim zaczną przetwarzać informacje ze świata rzeczywistego, co potencjalnie zmniejsza ilość wymaganych na początku rurociągu prac szkoleniowych w zakresie materiałów generowanych przez człowieka.
Dlaczego „nauka uczenia się” ma znaczenie
Istnieje przydatna analogia z edukacją ludzką: uczeń, który ćwiczył rozwiązywanie nieznanych problemów, na ogół wyciąga więcej z utrwalonego podręcznika niż ten, który jedynie nauczył się go na pamięć. W tym odczycie konfiguracja Tel Awiw-Stanford pokazuje maszynową wersję tego oddzielenia — fazę, w której model nabywa ogólnych umiejętności przewidywania na podstawie wyprodukowanych ćwiczeń, zanim na obrazie pojawi się jakikolwiek prawdziwy korpus.
Odkrycie przypomina również, że szkolenie wstępne i wiedza to nie to samo, a rozróżnienie to zyskało na znaczeniu, gdy laboratoria łączą w swoich procesach dane syntetyczne. Jeśli model może przejść do etapu danych rzeczywistych, wiedząc już, jak wycisnąć sygnał z sekwencji, ten sam korpus mógłby prawdopodobnie posunąć się dalej — choć pozostaje to hipotezą do czasu przetestowania go w przyszłych pracach.
Podobnie jak w przypadku każdego wydruku wstępnego, wynik oczekuje na replikację i analizę ze strony szerszej społeczności badawczej, a ocena obejmowała zadania predykcyjne, a nie generowanie na czas nieokreślony, jak definiuje się komercyjne chatboty.
Branża potrzebująca danych zwraca na to uwagę
Wynik znalazł się w środku aktywnej debaty na temat danych szkoleniowych. Dostępna pula wysokiej jakości tekstu ludzkiego została intensywnie wykorzystana, a umowy licencyjne, dane syntetyczne i metody samodzielnej zabawy zostały wprowadzone jako sposoby na ciągłe ulepszanie modeli, gdy zasoby otwartej sieci są ograniczone. Wykazanie, że przydatne umiejętności uczenia się mogą wyłonić się z ćwiczeń generowanych wyłącznie maszynowo, stanowi konkretny punkt danych dla tego argumentu.
Zastrzeżenie samych badaczy wyznacza granicę twierdzenia: wiedza o świecie nadal wymaga prawdziwych danych. Z dowodów wynika, że samokształcenie jest sposobem na poprawę uczenia się modeli, a nie sposobem na zastąpienie podstawowej prawdy pochodzącej z rzeczywistego świata.
Izrael stawia na sztuczną inteligencję
Oświadczenie pojawia się w czasie, gdy Izrael pracuje nad wzmocnieniem swojej pozycji w dziedzinie sztucznej inteligencji. 3 listopada prezydent Isaac Herzog zwołał inauguracyjną sesję forum „Beyond Intelligence”, utworzonego wraz z Krajową Dyrekcją ds. AI w Kancelarii Premiera i Mosaic Institute for AI Policy w celu zbadania wpływu sztucznej inteligencji na zatrudnienie, bezpieczeństwo gospodarcze i społeczeństwo.
Według The Media Line „Izrael musi zająć miejsce na czele sztucznej inteligencji” – nalegał Herzog podczas sesji. „Ten pociąg nie będzie na nas czekać, a cały świat patrzy w naszą stronę”.
Na razie wynik testu Tel Awiw–Stanford znajduje się bezpośrednio w rubryce badawczej: wstępny wydruk oczekujący na weryfikację w terenie i opisujący raczej zasadę szkolenia niż produkt. Jeśli jednak samodzielnie tworzone programy nauczania mogą w znaczący sposób zastąpić część strumienia danych, najbardziej kwestionowany w branży wkład – dane tworzone przez człowieka – może mieć nieco mniejsze znaczenie niż najrzadszy: obliczenia.
---
Wyprzedź sztuczną inteligencjęOtrzymuj najnowsze wiadomości, analizy i przełomowe informacje dotyczące sztucznej inteligencji — wszystko w jednym miejscu.
Przeczytaj więcej aktualności o sztucznej inteligencji →