Agent kodujący AI, który odczytuje Twoje pliki, pisze programy, kompiluje je, uruchamia i sprawdza dane wyjściowe – a wszystko to z poziomu komunikatu na czacie. To opisuje wiele nowoczesnych narzędzi programistycznych. ClawDOS, projekt hobbystyczny opublikowany przez programistę korzystającego z uchwytu Ricapar, dodaje jedno ograniczenie, którego nie mają te narzędzia: działa na komputerze IBM PC XT, na procesorze Intel 8088 o częstotliwości 4,77 MHz, z 640 KB pamięci RAM i kartą CGA. Projekt trafił w ten weekend na pierwszą stronę Hacker News, zdobywając setki głosów pozytywnych od programistów oczarowanych zderzeniem sprzętu z lat 80. z pionierskim API AI.

Wpisz CLAWDOS w wierszu C:\> i możesz porozmawiać z Claudem. Agent czyta i edytuje pliki na dysku, pisze programy, kompiluje je w Turbo C, wykonuje je i sprawdza, co rysują na ekranie. Zapisuje notatki pomiędzy rozmowami i kontynuuje je tam, gdzie zostały przerwane — pełną pętlę agenta, na maszynie starszej niż sieć. Więcej kontekstu na ten temat znajdziesz w naszych trendy AI.

Dopasowanie agenta do 640 kilobajtów

Problem inżynieryjny jest oczywisty: 16-bitowy 8088 z 640 KB pamięci nie obsługuje TLS i ledwo ma miejsce na cokolwiek innego. ClawDOS rozwiązuje ten problem poprzez podział. Cała wiązka agenta działa natywnie na komputerze PC jako HARNESS.EXE, program DOS o rozmiarze 176 KB, który bezpośrednio porozumiewa się z interfejsem API Claude Messages — zapisuje żądania HTTP, analizuje przesyłane strumieniowo odpowiedzi Claude'a, wykonuje wywołania narzędzi i przechowuje każdą konwersację na dysku lokalnym. Jedyna rzecz, z którą 8088 nie jest w stanie sobie poradzić, czyli szyfrowany transport, jest delegowany do komputera pomostowego, który przekazuje ruch.

Zarządzanie pamięcią odbywa się tak samo ręcznie. Kiedy Claude musi coś skompilować, uprząż nie może dzielić maszyny z kompilatorem — nie ma miejsca. Zamiast tego ClawDOS zapisuje swój stan, całkowicie opuszcza pamięć i pozwala Turbo C działać z około 450 KB wolnego miejsca. Po zakończeniu kompilacji wiązka ładuje się ponownie i ponownie łączy z tą samą konwersacją, przechowując teraz dane wyjściowe programu. Każda kompilacja jest wydarzeniem, które zatrzymuje świat, kilkadziesiąt lat wcześniej, zanim to zdanie miało jakiekolwiek znaczenie.

Od jednego zdania do działającego programu

Jak wynika z opisu, ekrany demonstracyjne projektu — wygenerowane w 86Box na podstawie działającego API — pokazują agenta realizującego rzeczywiście kompleksowe zadania. W jednym, pojedynczy komunikat („Napisz PRIMES.C: wypisz liczby pierwsze poniżej 100. Skompiluj go w Turbo C i uruchom.”) powoduje, że ClawDOS sprawdza własne notatki na temat kompilatorów istniejących na maszynie, pisze źródło oraz kompiluje, łączy i uruchamia program w jednym wywołaniu narzędzia. Odpowiedź pojawia się na ekranie 64 sekundy po Enter, 26 z nich spędził na samej kompilacji.

Bardziej ambitne produkty obejmują hołd dla WarGames, który agent napisał na samym XT: wektorową mapę świata, rakiety lecące nad słupem, grę końcową w kółko i krzyżyk oraz partyturę odtwarzaną przez głośnik komputera lub kartę AdLib. Gra składa się z pięciu plików Turbo C o łącznej wielkości 15 KB źródła, a skompilowany plik WG.EXE ma niecałe 10 KB — jest to pełna gra, mieszcząca się wygodnie w ułamku tego, co zajmuje pojedyncza współczesna zależność JavaScript.

Napisane przez Claude’a, zbudowane przez Claude’a

Historia człowieka stanowi część atrakcyjności projektu. Ricapar opisuje IBM PC jako swój pierwszy komputer — maszynę swoich rodziców, na której nauczył się pisać i pisać małe gry polegające na zgadywaniu liczb w języku BASIC. W pełni wyposażony IBM PC 5160 jest teraz centralnym elementem jego kolekcji vintage, a jego oryginalny dysk twardy o pojemności 20 MB został odłączony na rzecz PicoMEM, który emuluje pamięć masową z karty SD.

Rekurencyjnym szczegółem jest to, że projekt sam w sobie jest artefaktem agentów kodujących AI. „Ja (czytaj: Claude) zbudowałem to dla własnej rozrywki” – pisze autor, zauważając, że 100 procent repozytorium zostało napisane przez Claude, z wyjątkiem notatki człowieka. Deklarowanym celem było sprawdzenie, jak daleko agent kodujący AI może się posunąć w ramach ograniczeń znacznie wykraczających poza współczesne normy i czy „to coś, co zbudował, może następnie zbudować coś innego”. Odpowiedzią na to pytanie są gry WarGames, napisane przez program napisany przez modelkę na maszynie z lat 80. XX wieku.

Pełne źródło jest dostępne publicznie w GitHubie pod Ricapar/ClawDOS, a jego opis dokumentuje architekturę wiązki przewodów, konfigurację komputera-mostka i przebiegi demonstracyjne.

Dlaczego to rezonuje

Częścią reakcji Hacker News jest czysta nostalgia — pętla agentów działająca na maszynie, z którą wielu programistów zetknęło się po raz pierwszy. Ale pod spodem kryje się merytoryczny punkt. Nowocześni agenci kodujący przenoszą SDK, środowiska wykonawcze i obrazy kontenerów mierzone w gigabajtach; ClawDOS pokazuje, że rzeczywista powierzchnia protokołu pomiędzy agentem a modelem – tworzenie żądań, parsowanie strumieniowe, wykonywanie narzędzi, trwałe notatki – mieści się w 176 KB kodu DOS plus jeden komputer Relay PC do szyfrowania.

Przypomina także, jak nierówny stał się podział pracy. Maszyna z 1988 roku wnosi zasadniczo zerową inteligencję; jest to terminal, kompilator i system plików. Wszystko, co sprytne, dzieje się w modelu, osiągane za pomocą protokołu na tyle prostego, że procesor 4,77 MHz może to odczytać ręcznie. Niezależnie od tego, czy jest to argument na rzecz elegancji interfejsu API Claude, czy stwierdzenie na temat tego, gdzie obecnie dzieje się przetwarzanie danych, ClawDOS sprawia, że ​​jest on bardziej zapadający w pamięć niż jakikolwiek wykres porównawczy — i, jak sugeruje liczba głosów pozytywnych w jednym z wątków na pierwszej stronie, zauważyło wielu programistów.

---

Bądź na Bieżąco z AI

Najnowsze wiadomości, analizy i przełomy w dziedzinie AI — wszystko w jednym miejscu.

Czytaj więcej wiadomości AI →