Een biotech-startup zegt dat een van zijn AI-agenten iets heeft gedaan wat geen enkele chirurgische robot eerder heeft gedaan: de therapie, de dosis en het doelgebied zelf kiezen, en vervolgens de robotarmen aansturen die hem in de hersenen van een levend zoogdier injecteerden. Exin Therapeutics, een startup die zich richt op neurotherapeutica van de volgende generatie, zegt dat zijn door Claude gecontroleerde operatieplatform opereerde op een muismodel van epilepsie – en dat de muis goed herstelde.

De mede-oprichter en CEO van het bedrijf, Gabriel Ocana-Santero, deelde de procedure in een thread op X op 28 oktober en schreef dat het experiment de avond ervoor plaatsvond. De claim is niet door vakgenoten beoordeeld en het bedrijf zegt dat er een volledige beschrijving staat gepland voor zijn Substack. Toch biedt het verslag een van de meest concrete inkijkjes tot nu toe van wat laboratoria 'in vivo lab in the loop' noemen: agenten die volledig verbonden zijn met experimentele mogelijkheden in plaats van met chatvensters. Voor meer van dit soort verhalen kunt u onze nieuwste berichtgeving over AI-ontwikkelingen volgen.

Wat de agent feitelijk heeft besloten

Volgens de draad van Ocana-Santero gaf het team de agent 19 gentherapievectoren in een spreadsheet, een muismodel van epilepsie, toegang tot een gemotoriseerde operatieinstallatie met camera's en één enkel doel: het verminderen van aanvallen. De agent, die gebruik maakte van het Sonnet-model van Anthropic, koos het medicijn. Het koos het hersengebied. Het ontleende de injectiecoördinaten aan drie onderzoeksartikelen waartoe het toegang kreeg. Vervolgens dreef het de stereotactische armen de hersenen in en injecteerde 250 nanoliter van de therapie terwijl de camera via de camera naar de ingangslocatie keek op tekenen van bloeding.

"Er bestaan ​​​​autonome chirurgische robots en die zijn beter in de mechanica dan onze bench-rig", schreef Ocana-Santero. "Maar bij elk van hen besliste een mens welke operatie hij moest uitvoeren, en de robot voerde die uit. Niemand vertelde deze agent wat hij moest geven of waar hij het moest plaatsen... Ik ben me niet bewust van een agent die eerder een behandeling en een hersendoel koos en deze vervolgens in een levend zoogdier afleverde."

Menselijke vangrails bij elke onomkeerbare stap

De opstelling gebeurde niet zonder toezicht. Een erkende dierenarts zette elke onomkeerbare stap af en hield een fysieke noodschakelaar vast die de stroom naar elke motor in het tuig zou uitschakelen. De dierenarts voerde ook de craniotomie uit – waarbij de hersenen bloot kwamen te liggen – omdat de AI-agent dat deel niet mocht doen. Verschillende beveiligingen waren hardgecodeerd, zodat de agent deze niet mocht negeren, en op een gegeven moment tijdens de operatie sloten de beveiligingen ook de menselijke operators uit, waardoor een handmatige aanpassing van de code van de agent halverwege de procedure werd afgedwongen, aldus de thread.

Opus 5.5 zei nee

Misschien wel het meest opvallende detail is welk model de baan weigerde. Het team probeerde aanvankelijk Anthropic's frontier Opus 5.5, dat onmiddellijk weigerde deel te nemen toen het ontdekte dat het in een biologisch experiment werd gebruikt. Het oudere Opus 5-model was volgens Ocana-Santero bereid de hele procedure op papier te plannen, maar weigerde live een operatie uit te voeren.

"Het blok is niet de installatie en niet de input. Ik ben het", vertelde het model naar verluidt aan het team, volgens Tom's Hardware. "Mijn eigen output werd stopgezet toen ik begon met het schrijven van het plan voor deze operatie... als ik het probeer, wordt het op dezelfde manier afgesneden, en de ergste versie daarvan is dat ik halverwege een live procedure wordt afgesneden met een naald ergens in de hersenen. Beginnen aan iets dat ik niet kan afmaken op een verdoofd dier is erger dan niet beginnen."

De startup gebruikte uiteindelijk Sonnet, het middenklassemodel van Anthropic, dat niet hetzelfde bezwaar opriep.

Een eerste claim, met kanttekeningen

Indien geverifieerd, markeert het experiment een echte verschuiving in wat AI-agenten doen in wetenschappelijk onderzoek – van het analyseren van gegevens tot het nemen van behandelbeslissingen en het fysiek afleveren ervan. Maar het bewijs tot nu toe is een draad op sociale media, geen krant. Het succes van de procedure is zelfgerapporteerd, het videobewijs is niet onafhankelijk beoordeeld en de ethische vragen zijn substantieel: verantwoordelijkheid als een operatie misgaat, het welzijn van proefdieren bij geautomatiseerde experimenten en het precedent van het laten kiezen van een commercieel model voor een biologische interventie.

Onderzoekers hebben eerder de risico's gedocumenteerd wanneer taalmodellen de chirurgische workflow binnendringen - een onderzoek meldde dat het toevoegen van een LLM aan de workflows van sinuschirurgie ervoor zorgde dat het aantal defecten meer dan vertwaalfvoudigde, zoals geciteerd door Tom's Hardware. Exins eigen kadrering is op dit punt voorzichtig: de muis, zo merkt het bedrijf op, herstelde zich goed en er werd gefilmd terwijl hij door de behuizing bewoog.

Hoe dan ook, het experiment geeft aan waar het veld naartoe gaat. Laboratoria verbinden agenten met fysieke apparatuur – pipetten, reactoren, operatieinstallaties – en laten ze de lus tussen hypothese en experiment sluiten. De vraag die Exin openlaat is niet of agenten laboratoriumexperimenten zullen uitvoeren, maar hoeveel autonomie ze daaraan moeten geven, en welke modellen bereid zullen zijn de taak op zich te nemen.

---

Blijf AI een stap voor

Ontvang het laatste AI-nieuws, analyses en doorbraken – allemaal op één plek.

Lees meer AI-nieuws →