David Fincher bouwde een reputatie op op het gebied van controle: opname na opname, frame voor gecorrigeerd frame, onzichtbare visuele effecten die geen enkel publiekslid mocht opmerken. Die reputatie botst nu met een ander soort onzichtbare beelden. Critici en fans klagen dat Finchers nieuwe film, 'The Further Mis-Adventures of Cliff Booth', gevuld is met generatieve AI-artefacten, en dat de regisseur deze praktijk verdedigt in plaats van te ontkennen.
De klachten begonnen donderdag te circuleren in filmgerichte hoeken van X, toen vroege vertoningen van de Netflix-film hun weg naar het publiek vonden. "Ik liep compleet uitgeput uit Cliff Booth", schreef Patrick Tomasso, een filmmaker en criticus met een grote YouTube-aanhang die zich richt op technisch filmvak. "Wat een geweldig vervolg had kunnen zijn, wordt overschaduwd door het meest flagrante en flagrante AI-gebruik dat ik ooit in een studiofilm heb gezien." Voor meer context over dit verhaal, zie ons meer AI-verhalen.
Anderen waren het daarmee eens – inclusief mensen die beweren in de industrie te werken. "De hoeveelheid AI in de CLIFF BOOTH-film is in absurde mate verbazingwekkend", schreef een gebruiker waarop Tomasso antwoordde, die zegt dat hij in VFX werkt.
Wat kijkers zeggen dat ze hebben gezien
Tomasso somde specifieke informatie op in een vervolgpost: "Gezichten veranderen midden in de scène, gekke fysica, verminking van fijne lijntjes, prestatiewissels van het hele lichaam", samen met wat hij omschreef als door AI gegenereerde tekens, vuur en verkeer op de achtergrond van schoten.
Hij voerde aan dat het bewijs zelfs zichtbaar is in de marketing van de film. De trailer bevat beelden van twee mensen die achteruit in een wagen rijden en de teugels lijken vast te houden van paarden die – door de geometrie van het schot – achter hen staan.
Voor een regisseur wiens naam sinds 'Se7en' en 'Fight Club' synoniem staat voor nauwgezet vakmanschap, komen de beschuldigingen neer op een opvallende omkering. Fincher wordt al lang geprezen om zijn smaakvolle, ‘onzichtbare’ visuele effecten en zijn obsessieve aandacht voor detail – het soort filmmakers dat het publiek vertrouwde om niet te bezuinigen.
De interpositieve verbinding
De waarschuwingssignalen dateren van vóór de reactie. In maart meldde Bloomberg dat Fincher AI-aangedreven postproductietools gebruikte van InterPositive, het AI-bedrijf van Ben Affleck dat Netflix had gekocht in een deal die volgens de outlet maar liefst 600 miljoen dollar bedroeg. Fincher besprak ook openlijk het gebruik van generatieve AI om de compositie op te schonen van opnames die hij te slordig vond in de nieuwe 4K-restauratie van "Se7en", in een interview met Entertainment Weekly.
Met andere woorden: de regisseur experimenteert al maanden met deze tools bij restauratiewerkzaamheden en postproductiepijplijnen. De reactie op 'Cliff Booth' suggereert dat het publiek een harde grens trekt tussen AI die wordt gebruikt om archiefbeelden op te poetsen en AI die beelden produceert in een nieuwe studiofilm met een groot budget.
Fincher: 'Geen luddiet'
De controverse kwam op een ongemakkelijk moment terecht: in een interview in de Los Angeles Times met Fincher, dat werd vrijgegeven op het moment dat de klachten zich verspreidden, wordt de regisseur getoond die de plaats van AI in het filmmaken verdedigt. Daarin beschreef Fincher zichzelf als "geen Luddiet."
"Is iedereen er tevreden over dat we deze kunstvorm zo goed hebben doordacht dat we echt terug moeten naar celluloid?" vroeg hij aan de krant. "Hoe lang hebben mensen geschilderd? 40.000 jaar? We hebben het over iets dat honderd jaar oud is en iedereen zegt: 'Stop. Potloden naar beneden. Geen herhaling meer. Het is niet nodig om binnen handbereik de mogelijkheid te hebben om de kleur van de ogen van die persoon te veranderen.'"
Toen kwam de zin die nu op Twitter wordt geciteerd: "Nou, het bestaat", zei hij over AI. "Moeten we het niet gebruiken?"
Perfectionisme snijdt beide kanten op
Er is een argument – naar voren gebracht door enkele van de meer liefdadige opnames die dit weekend in omloop zijn – dat Finchers AI-omhelzing niet zozeer een verraad aan zijn perfectionisme is als wel een verlengstuk ervan. Hij is altijd bereid geweest om digitale hulpmiddelen te gebruiken om gebreken te corrigeren die niemand anders zou waarnemen, of zelfs maar als gebreken zou registreren. Vanuit dat gezichtspunt zijn generatieve beelden die elk ruw randje gladstrijken niet ver stroomafwaarts van het instinct dat zijn beroemde gecontroleerde frames voortbracht.
Maar dat is precies de spanning die de reactie blootlegt. De kwaliteiten die het digitale perfectionisme van Fincher onzichtbaar maakten – terughoudendheid, intentie, een mens die bepaalt wat het frame zou moeten zijn – zijn precies wat kijkers zeggen dat er ontbreekt wanneer generatieve tools de gaten opvullen. Gezichten die midden in de scène veranderen en paarden die aan de verkeerde wagen zijn vastgemaakt, zijn geen onzichtbare effecten. Ze zijn de zichtbare afwezigheid van de handtekeningcontrole van de regisseur.
Netflix heeft niet publiekelijk gereageerd op de kritiek, en de omvang van het AI-gebruik in de voltooide film – wat er werd gegenereerd, waar en onder wiens leiding – is niet formeel gedocumenteerd. Wat gedocumenteerd is, is het standpunt van de directeur. Fincher wist dat de technologie controversieel was, gebruikte hem toch en stelt het publiek een vraag die Hollywood al jaren zal beantwoorden: als de tool bestaat, waarom zouden filmmakers er dan niet naar grijpen? Voorlopig heeft het eerste publiek dat het antwoord op het scherm ziet, een eigen antwoord.
---
Blijf Voorop met AIHet laatste AI-nieuws, analyses en doorbraken — allemaal op één plek.
Lees meer AI-nieuws →
