Richard Borcherds, wiskundeprofessor en Fields-medaillewinnaar van de UC Berkeley, is gestopt met het beoordelen van het huiswerk van zijn studenten op correctheid – een beslissing die hij toeschrijft aan de realiteit dat studenten nu routinematig AI-tools gebruiken om hun problemenreeksen te voltooien.
In een interview met The Daily Californian dat deze week werd gepubliceerd, zei Borcherds dat nadat hij had gezien hoeveel van zijn studenten AI gebruikten om consequent best scorend werk in te leveren, hij tot de conclusie kwam dat het "geen zin" had om lezers te blijven betalen om huiswerk te beoordelen op correctheid, aangezien het gebruik van AI in de cursus onvermijdelijk is geworden. Voor meer context over dit verhaal, zie ons laatste AI-ontwikkelingen.
In plaats daarvan geeft hij nu een cijfer als het klaar is: studenten die hun huiswerk inleveren, krijgen punten, ongeacht of de oplossingen met machinale ondersteuning tot stand zijn gekomen.
"Het is geen erg goed systeem", gaf Borcherds toe, terwijl hij de regeling omschreef als de minst slechte optie die momenteel beschikbaar is.
Een Fields-medaillewinnaar herwaardeert het beroep
Borcherds, die in 1998 de Fields Medal won voor zijn werk op het gebied van vertex-operatoralgebra's en het monsterlijke maneschijnvermoeden, gaf het interview kort nadat OpenAI aankondigde dat zijn AI-agenten een schijnbare oplossing hadden gevonden voor het bestaans- en gladheidsprobleem van Navier-Stokes – een van de meest gevierde onopgeloste problemen in de wiskunde.
Die bewering wordt nog steeds betwist door wiskundigen, en het Clay Mathematics Institute heeft de bijbehorende Millenniumprijs van 1 miljoen dollar niet toegekend. Maar de aankondiging heeft al een nieuwe vorm gegeven aan de manier waarop sommige wiskundigen over de toekomst van hun vakgebied praten.
"Als AI in het huidige tempo blijft verbeteren, zal er over een paar jaar niets menselijke wiskundigen meer zijn dat AI niet beter kan", zei Borcherds tegen de studentenkrant.
Zijn opmerkingen plaatsen hem tussen een groeiende groep vooraanstaande wiskundigen die publiekelijk worstelen met de implicaties van grensverleggende AI voor hun vakgebied. De aankondiging van Navier-Stokes zelf leidde tot de eis van onderzoekers dat OpenAI verifieerbare bewijzen zou vrijgeven, en eerder dit jaar ondertekende een groep Fields-medaillewinnaars een verklaring waarin werd gewaarschuwd voor de versnellende rol van AI in de wiskunde.
"Ik heb zelfs ChatGPT gevraagd"
Borcherds zei dat hij niet langer weet of hij studenten moet aanmoedigen om wiskunde te gaan studeren, een vakgebied dat – nog maar vijf jaar geleden – een van de veiligste carrières uit de AI-boom leek te zijn.
"Ik heb geen idee wat ik moet adviseren. Ik heb ChatGPT zelfs precies deze vraag gesteld, en zelfs ChatGPT zei dat het geen idee had wat er ging gebeuren", zei hij.
Hij beschreef een aanzienlijke ‘traagheid’ in het academische systeem en voorspelde dat de wiskundeafdeling er de komende jaren vrijwel hetzelfde uit zou kunnen zien, ondanks het tempo van de AI-ontwikkeling. Hij vergeleek het huidige moment met fysieke papieren tijdschriften, die blijven publiceren ondanks dat ze, in zijn woorden, twintig jaar lang ‘volkomen zinloos’ zijn geweest.
De geschiedenis biedt parallellen, merkte hij op – het handweven werd verdrongen door weefgetouwen en paarden door auto’s – maar hij benadrukte dat er in de wiskunde nog niets vergelijkbaars is gebeurd.
"Er zijn in het verleden tal van technische doorbraken geweest: het handweven werd failliet verklaard door weefgetouwen, en paarden werden failliet verklaard door auto's, enzovoort," zei Borcherds. "Dit is echter de eerste keer dat zoiets in de wiskunde gebeurt."
Campusregels hebben moeite om bij te blijven
De institutionele reactie van Berkeley illustreert hoe ongelijk AI-beleid in het hoger onderwijs blijft bestaan. Volgens een e-mail van Anne Marie Richard, assistent vice-provoost voor bacheloronderwijs en hoofd academische technologie van de campus, vraagt de Berkeley-divisie van de Academische Senaat de faculteit om een verklaring over de verwachtingen over AI-gebruik op te nemen in de syllabi – maar het directe beleid varieert dramatisch per cursusniveau en onderwerp.
De campus heeft geëxperimenteerd met AI-detectietools, waaronder Turnitin en Rumi, maar kwam tot de conclusie dat deze niet betrouwbaar genoeg zijn om te standaardiseren. Het AI-beleid blijft daarom het oordeel van individuele docenten, ondersteund door een groeiende database met voorbeeldverklaringen over AI-gebruik in de AI Hub van de universiteit.
De op voltooiing gebaseerde beoordeling van Borcherds is in feite een eenzijdige aanpassing aan die leemte in de handhaving: in plaats van toezicht te houden op het gebruik van AI dat hij niet op betrouwbare wijze kan detecteren, heeft hij opnieuw gedefinieerd wat huiswerkkrediet betekent.
Een signaal voor het hoger onderwijs
De aflevering is een klein maar scherp datapunt in een groter debat over beoordeling in het AI-tijdperk. Als een Fields-medaillewinnaar op een van de beste wiskundeafdelingen ter wereld tot de conclusie is gekomen dat de problemen die je thuis kunt gebruiken niet langer kunnen meten waarvoor ze bedoeld zijn, reiken de implicaties veel verder dan Berkeley.
Docenten uit alle disciplines worstelen met dezelfde spanning: detectie-instrumenten lopen achter op generatie-instrumenten, erecodes zijn moeilijk op grote schaal af te dwingen, en beoordelingsformaten die zijn gebouwd voor een pre-AI-wereld slagen er steeds minder in om het begrip van studenten te onderscheiden van de modeluitvoer.
Voorlopig is de oplossing van Borcherds eerder pragmatisch dan optimistisch: geef een cijfer aan wat beoordeeld kan worden, en erken openlijk dat de rest niet meer te verifiëren is. Of het wiskundeonderwijs zijn traditionele leerlingmodel kan behouden in een tijdperk van steeds bekwamere AI-wiskundigen is een vraag die zelfs ChatGPT, naar zijn mening, weigert te beantwoorden.
---
Blijf Voorop met AIHet laatste AI-nieuws, analyses en doorbraken — allemaal op één plek.
Lees meer AI-nieuws →
