De National Security Agency besteedt dit jaar miljarden dollars aan het testen van geavanceerde AI-modellen, waarbij rekenkracht het grootste deel van de kosten voor zijn rekening neemt, volgens geheime schattingen die aan het Congres zijn beschreven.

The Washington Sun rapporteerde de cijfers en citeerde twee bronnen die bekend waren met de geheime schattingen. De onthulling heeft het debat op Capitol Hill aangescherpt over wie moet betalen voor het toezicht op steeds capabelere AI-systemen – en hoe duur serieus overheidstoezicht is geworden.

Voor voortdurende berichtgeving over AI-toezicht en -regelgeving, zie het laatste AI-beleidsnieuws.

Compute is de grootste rekening

Volgens een van de door The Washington Sun aangehaalde bronnen is rekenkracht de grootste kostenpost bij de AI-testoperaties van de NSA. Personeelskosten dragen bij aan het totaal, omdat het bureau moet concurreren met de loonpakketten die worden aangeboden door grensverleggende AI-laboratoria voor een kleine pool van experts die in staat zijn om geavanceerde modellen te evalueren.

De bedragen die ermee gemoeid zijn trekken de aandacht omdat eerdere publieke schattingen van het AI-toezicht van de overheid dramatisch lager waren. Het Congressional Budget Office schatte de kosten van een tweeledig wetsvoorstel om een ​​centrum voor AI-risico’s te creëren op ongeveer 20 miljoen dollar per jaar. Wetgevers verwachten nu dat volledig AI-toezicht jaarlijks tientallen miljarden dollars zou kunnen kosten, aldus de bronnen.

Waarom het testen van grensmodellen zoveel kost

De economische aspecten van AI-testen weerspiegelen de economische aspecten van het gebruik van AI op grote schaal. Consumentenabonnementen op AI-producten worden zwaar gesubsidieerd: analysebureau SemiAnalysis heeft geschat dat een ChatGPT Pro-abonnement van maximaal $ 200 per maand maximaal $ 14.000 waard is tegen API-catalogusprijzen, terwijl het vergelijkbaar geprijsde Claude Max-abonnement van Anthropic ongeveer $ 8.000 waard is.

Klanten uit het bedrijfsleven en de overheid betalen daarentegen dichter bij de werkelijke kosten. OpenAI heeft nieuwe bedrijfscontracten verschoven naar op tokens gebaseerde facturering, en bij Anthropic komt naar schatting 75 tot 85 procent van de omzet uit op gebruik gebaseerde contracten, volgens SemiAnalysis. Agentische workflows – precies het soort autonome gedragsveiligheidstesters die het meest moeten onderzoeken – kunnen tot duizend keer meer tokens verbruiken dan een standaard chatgesprek.

Aanbieders experimenteren met manieren om die kosten voor grote klanten binnen de perken te houden. Volgens The Information laat OpenAI sommige grote klanten nu alleen betalen voor voltooide taken in plaats van voor onbewerkte tokens, en heeft het GPT-6 Sol en Luna geïntroduceerd, twee modellen die de helft van het gebruikelijke API-tarief kosten. Maar die kortingen zijn niet van toepassing op de krachtigste frontiersystemen, die nog steeds het duurst zijn om te exploiteren – en providers sluiten hun meest capabele modellen steeds vaker achter gesloten cyberbeveiligingsprogramma’s, wat voor elke externe beoordelaar een extra laag van kosten en complexiteit toevoegt.

De bestedingsdruk werkt in beide richtingen. De Financial Times heeft gemeld dat OpenAI van plan is om tot 2030 ongeveer 856 miljard dollar aan rekenkracht uit te geven, terwijl Anthropic zich voorbereidt op een beursgang die uiterlijk in november wordt verwacht. SemiAnalysis schat dat de brutomarge op de API-activiteiten van Anthropic meer dan 80 procent bedraagt ​​– marges die de ontwikkelingsrace helpen financieren die de NSA nu onafhankelijk probeert te evalueren.

Wie betaalt voor toezicht?

De kwestie van de financiering is al opgesplitst in concurrerende voorstellen. Nat Purser van het AI Verification and Evaluation Research Institute heeft een heffing voorgesteld op AI-ontwikkelaars die onafhankelijke tests door de overheid zou helpen financieren – een aanpak die zou formaliseren wat de industrie al vrijwillig doet.

The Washington Sun meldde met name dat Anthropic en OpenAI hebben aangegeven dat ze mogelijk bereid zijn te betalen voor uitgebreid overheidstoezicht. Dat standpunt komt overeen met de publieke steun van beide bedrijven voor veiligheidsevaluaties door derden, en zou de kosten over de hele sector spreiden in plaats van ze te concentreren in de federale begroting.

Het bredere toezichtlandschap

De onthulling van de uitgaven van de NSA komt terecht in een bredere herstructurering van de manier waarop de Amerikaanse overheid AI-systemen evalueert. Het agentschap heeft eerder gepleit voor het vrijwillig testen van de toegang tot commerciële modellen, en nationale veiligheidsagentschappen zijn steeds belangrijker geworden in het AI-beleid nu grenssystemen cyber- en biologische capaciteiten verwerven die toezichthouders moeilijk onafhankelijk kunnen beoordelen.

Het prijskaartje illustreert ook een ongemakkelijke realiteit voor beleidsmakers: de kosten van betekenisvol toezicht schalen mee met de kosten van de systemen die onder de loep worden genomen. Een budget dat is opgebouwd voor beoordelingen van twintig miljoen dollar per jaar is slecht toegerust voor modellen waarvan de trainings- en evaluatieruns elk honderden miljoenen dollars kosten.

Terwijl het Congres de herautorisatie van AI-toezichtsprogramma’s afweegt, geven de geheime schattingen wetgevers een concreet – en ontnuchterend – datapunt over wat serieuze evaluatie daadwerkelijk kost.

Blijf AI een stap voor

De overheidsuitgaven voor AI-toezicht zullen een van de beslissende beleidsstrijden van het komende jaar worden. Voor meer breaking AI news, van regelgeving tot grensmodellanceringen, volgt u AI Buzz Wire.

Lees meer AI-nieuws →