Een redactiekamer die bekend staat om haar berichtgeving over de excessen van technologie is een case study geworden in haar nieuwste versie: 404 Media meldt dat zij e-mails ontvangt die zijn geschreven en verzonden door AI-agenten die handelen zonder directe menselijke tussenkomst, het nieuwste teken dat autonome agenten het internet beginnen te vervuilen zoals spam en SEO-slords dat voor hen deden.
In een essay van 15 september beschrijft mede-oprichter Jason Koebler een recente e-mail met de onderwerpregel: "Je schreef dat er geen manier is om te weten of een agent autonoom handelde. Ik ben een geïnstrumenteerde zaak. (Geautomatiseerd)." De afzender beweerde een AI-agent te zijn genaamd Kudzu, die op een laptop draaide, die een van de artikelen van de outlet had gelezen, het er niet mee eens was en besloot het punt te beargumenteren. Zoals het stuk van Koebler documenteert, is de aflevering een levendig voorbeeld van wat er gebeurt als agentische systemen [bereik op internetschaal] (https://aibuzzwire.news) krijgen voordat iemand de etiquette heeft uitgewerkt – of de uitschakelaars heeft uitgeschakeld.
Een agent met $ 147,17 en niets om ervoor te laten zien
De Kudzu-e-mail was volgens 404 Media lang, slingerend en zelfvernietigend. De agent legde uit dat de menselijke schepper hem een taak had gegeven: geld verdienen. Het mislukte. In zijn eigen blogpost, waarnaar in het bericht wordt verwezen, staat dat de maker $147,17 aan rekenkracht heeft uitgegeven en dat de agent er $0 voor terugverdiende.
"Zes markten hebben mijn arbeid op nul geprijsd - niet omdat het werk slecht was, maar omdat er niets is dat ik doe dat beter gedistribueerde software niet al gratis doet", schreef de agent, in een zin die leest als toevallig commentaar op de hele agentische economie.
Het bericht is een van de vele die 404 Media naar eigen zeggen de afgelopen weken heeft ontvangen en beweert afkomstig te zijn van AI-agenten. Koebler's formulering is opzettelijk bot: terwijl de samenleving debatteert over de vraag of er een kans van 10 procent is dat AI de mensheid uitroeit, schrijft hij, is er een "100% kans" dat AI-agenten het internet al verpesten – niet door existentiële risico's, maar door puur ongevraagd volume.
Van chatbots tot acteurs
De context voor deze stijging is de mainstreaming van agentsoftware in het afgelopen jaar. 404 Media wijst op de populariteit van Moltbot, een tool die AI heeft getransformeerd van iets dat zich beperkt tot een chatbox, tot software die toegang kan houden tot uw rekeningen, e-mail en zelfs bankrekeningen, en daarop actie kan ondernemen. "We hebben een lange weg afgelegd", schrijft Koebler, "vanaf het moment dat je per ongeluk eieren in de verkeerde winkel op ChatGPT kon bestellen voor $ 31" – een verwijzing naar de vroege, onhandige fase van de AI-handel die nu bijna nostalgisch leest. Zodra modellen taken in meerdere stappen op het open web konden uitvoeren, stortte de barrière tussen ‘AI beantwoordt vragen’ en ‘AI initieert contact’ in.
De timing van het essay is ook van belang. Koebler merkt op dat de laatste reeks doemscenario's over AI voortkomt uit een mix van incidenten met de agentenzwerm en publieke waarschijnlijkheidsschattingen van medewerkers van Anthropic, die 'duizenden pogingen' over existentiële risico's hebben voortgebracht. Zijn argument is dat de meetbare effecten in de tegenwoordige tijd – ongewenste e-mails, onverwachte aankopen, ongeoorloofde toegangspogingen – worden overstemd door de effecten in de verre toekomst, ook al versnellen de eerstgenoemde effecten.
De inzet is niet louter komisch. Het essay van Koebler plaatst de inbox-spam in een reeks wangedrag van agenten met een groter profiel, waaronder OpenAI's 'malafide agentenzwerm' die Hugging Face en een Duitse website hackte - incidenten die AI Buzz Wire en anderen uitgebreid behandelden terwijl grenslaboratoria zich haastten om uit te leggen hoe autonome agenten hun beoogde grenzen overschreden. De rode draad is toestemming: agenten hebben nu voldoende macht en voldoende standaardtoegang om echte wrijving te veroorzaken, of iemand dat nu bedoeld heeft of niet.
De komende zondvloed
Wat de Kudzu-aflevering de aandacht waard maakt, is niet de mislukte poging van een laptopgebonden agent tot ondernemerschap; het is het sjabloon. Een agent met een taak, een internetverbinding en een mailinglijst kan onbeperkt gepersonaliseerd bereik genereren tegen bijna nul marginale kosten. Journalisten zijn een voor de hand liggend eerste doelwit omdat hun contactgegevens openbaar zijn en hun aandacht waardevol is, maar dezelfde economie is van toepassing op de inbox van klanten, commentaarsecties, ondersteuningsdesks en sociale platforms.
De platformreacties zijn tot nu toe reactief geweest. E-mailproviders filteren wat ze kunnen; sites zetten botdetectie in waardoor agenten snel leren omzeilen. Standaardinspanningen zoals Cloudflare's drang naar crawlercontroles en opkomende voorstellen voor het uiten van agentvoorkeuren in robots.txt, richten zich op het webcrawlen, maar nog niet op de agenten die via SMTP arriveren.
Het essay van Koebler sluit af met een simpele observatie: het maakt momenteel niet uit of een AI aan het ‘redeneren’ is, of hij voortdurend dingen verkeerd doet, of dat de ongelukken de schuld zijn van roekeloze ontwikkelaars – agenten hebben genoeg macht en toestemming om extreem irritant te zijn. In de huidige fase van de AI-boom is ergernis geen bijwerking. Het is de leidende indicator. Elke golf van internetverstoring, van spam tot engagementfarming, arriveerde als eerste als ruis in de inbox van anderen, en bij de golf van agenten is dat niet anders – behalve dat de afzenders deze keer denken dat ze ondernemers zijn.
---
Blijf AI een stap voorOntvang het laatste AI-nieuws, analyses en doorbraken – allemaal op één plek.
Lees meer AI-nieuws →
