Meta bereidt zich voor om de juridische verantwoordelijkheid voor fouten gemaakt door zijn AI-functies te verschuiven naar de zakelijke klanten die ze gebruiken, volgens updates van de commerciële voorwaarden van het bedrijf gerapporteerd door CIO.com.
De wijzigingen, die op 30 oktober van kracht zullen worden, bevatten onder meer de tekst waarin staat dat "AI-functies fouten kunnen maken en niet altijd nauwkeurige, volledige of geschikte resultaten opleveren" en dat klanten "als enige verantwoordelijk zijn voor en alle risico's aanvaarden die verband houden met dergelijke AI-functies en de daaruit voortvloeiende inhoud." Voor meer context over dit verhaal, zie ons AI-nieuws.
In de praktijk betekent dit dat wanneer Meta's AI in een zakelijke context een onnauwkeurig, onvolledig of anderszins foutief resultaat oplevert, de juridische risico's bij de klant liggen en niet bij het bedrijf dat het model heeft gebouwd.
Verantwoording 'op zijn kop gezet'
De clausule heeft scherpe kritiek gekregen van sectoranalisten.
"Zet de verantwoordelijkheid op zijn kop. Meta bouwt de AI-functies, geeft toe dat ze 'fouten kunnen maken' en wijst vervolgens 'alle risico's' toe aan het bedrijf", zegt Frank Dickson, hoofdanalist bij Dickson Research, in een reactie aan CIO.com.
Mike Wilkes, enterprise CISO bij beveiligingsbedrijf Aikido Security, was het ermee eens dat deze stap verwarrend is en sloot zich aan bij een breder koor van consultants die drie grootste zorgen met de nieuwe voorwaarden signaleerden: de overdracht van AI-aansprakelijkheid, wijzigingen in het eigendom van gegevens en ingrijpende webscraping-rechten.
De bijgewerkte taal breidt de verantwoordelijkheid ook uit tot buiten het directe gebruik van de klant. Onder de nieuwe voorwaarden zouden IT-managers verantwoordelijk kunnen zijn voor acties die worden ondernomen door partners of contractanten die namens hen interactie hebben met de AI-functies van Meta – een bepaling die de risicocirkel aanzienlijk vergroot.
Een web-scraping-clausule – en een gedeeltelijke terugloop
De meest controversiële bepaling buiten de aansprakelijkheid bleek een subsidie te zijn die Meta in staat stelde 'geautomatiseerde software zoals webschrapers, bots, robots, spiders, crawlers en user agents' te gebruiken om 'de domeinen, webpagina's of URL's en alle via hen beschikbare inhoud die verband houdt met uw producten of diensten' te openen, te indexeren, in de cache op te slaan, te analyseren, te verzamelen, op te halen of te crawlen, met het recht om 'periodiek updates op te halen' van die domeinen.
Letterlijk gelezen leek de clausule Meta in staat te stellen inhoud te schrappen van domeinen die verband houden met zijn zakelijke klanten, ongeacht de robots.txt-voorkeuren. In feite, zoals critici het uitdrukten, werd daarmee een inzet door het hart van de al lang bestaande webstandaard gelegd.
Na een vraag van CIO.com kwam Meta tot verduidelijking. Emil Vazques, public affairs-manager van Meta, zei in een verklaring per e-mail dat "de crawltermen die we hebben geconsolideerd alleen van toepassing waren op onze advertenties en zakelijke producten en dat hebben we in de voorwaarden zelf verduidelijkt. Het verandert niets aan de manier waarop Meta webcrawlers gebruikt. Zoals altijd kunnen eigenaren van inhoud robots.txt gebruiken om hun voorkeuren kenbaar te maken."
Maandagavond, New Yorkse tijd, was het voorgestelde document nog niet bijgewerkt om die verduidelijking weer te geven, hoewel Vazques zei dat er een verandering op komst was.
Voorwaarden voor gegevenseigendom onderscheiden Meta
De voorwaarden verlenen Meta ook een ruime licentie voor de inhoud die haar zakelijke gebruikers via haar producten delen. Volgens de voorgestelde formulering verleent het gebruik van een Meta-product het bedrijf "een licentie op inhoud die valt onder intellectuele eigendomsrechten, zoals foto's of video's die u deelt, plaatst of uploadt op of in verband met onze Meta Company-producten." De licentie heeft uitdrukkelijk betrekking op inhoud die beschikbaar wordt gesteld door derden die namens de klant optreden, zoals reclamebureaus of dienstverleners op het gebied van paginabeheer.
Analisten merken op dat deze honger naar data Meta onderscheidt van andere AI-leveranciers. Waar veel zakelijke AI-aanbieders nu concurreren op basis van garanties dat klantgegevens niet zullen worden gebruikt voor modeltraining, gaat het op reclame gerichte bedrijfsmodel van Meta de tegenovergestelde richting uit: naar maximale rechten om alles te analyseren en te leren van alles wat de systemen tegenkomen.
Waarom het belangrijk is voor ondernemingen
De toewijzing van aansprakelijkheid is een van de bepalende strijdtonelen geworden voor de adoptie van AI in ondernemingen. Leveranciers willen over het algemeen een open verantwoordelijkheid voor de uitkomsten van modellen vermijden, terwijl klanten contractuele verhaalsmogelijkheden willen wanneer een AI-fout bedrijfsschade veroorzaakt: een verkeerd berekende voorspelling, een gebrekkig document, een slechte aanbeveling waar op grote schaal gehoor aan wordt gegeven.
De meeste grote AI-leveranciers zijn ergens in het midden beland: het aanbieden van serviceniveauverplichtingen, schadeloosstellingsprogramma's voor claims op intellectueel eigendom, of gelaagde ondernemingsovereenkomsten die een bepaald deel van het outputrisico aanvaarden. Meta's 'uitsluitend verantwoordelijke' formulering valt op door hoe volledig deze middenweg wordt verworpen, en komt op een moment dat bedrijven de risicokaders rond agentische AI-systemen die actie ondernemen, en niet alleen maar tekst genereren, al opnieuw beoordelen.
Beveiligingsonderzoekers hebben er ook op gewezen dat de aansprakelijkheidsclausule een perverse prikkel creëert: als de leverancier niets van de kosten van modelfouten draagt, wordt de economische druk om te investeren in nauwkeurigheidsverbeteringen, vangrails en evaluatietools zwakker – terwijl de klant, die doorgaans het minste inzicht heeft in hoe het model werkt, de gevolgen op zich neemt.
De voorwaarden zijn nog niet definitief. Meta zou de taal nog vóór de ingangsdatum van 30 oktober kunnen herzien – zoals het na personderzoek al heeft aangegeven met betrekking tot de crawlclausule.
Voor zakelijke kopers is het praktisch om de bijgewerkte voorwaarden vóór de deadline regel voor regel te bekijken: beoordelen welke AI-functies daadwerkelijk in gebruik zijn, of er ergens in de overeenkomst schadevergoeding bestaat, en hoe de uitbreiding van de aansprakelijkheid van partners en contractanten samenwerkt met bestaande relaties met agentschappen. Contracten waarover nu wordt onderhandeld, zullen bepalen wie betaalt als AI-systemen het onvermijdelijk bij het verkeerde eind hebben.
---
Blijf Voorop met AIHet laatste AI-nieuws, analyses en doorbraken — allemaal op één plek.
Lees meer AI-nieuws →
